kehre

Heidegger'in 'sein und zeit', yani varlık ve zaman'da ortaya koyduğu ve önemini anlattığı "dasein'ın varlığının anlamından, varlığı anlamasından yola çıkarak 'varlık'a hareket etmek" ödevinden; "varlığın kendisinden, varlığın anlamı yorumlama ve dasein'ın hermeneutiğine" "dönüş"Ü ifade eden ve heidegger için genel olarak da zaten "dönüş" olarak çevrilen kavramdır.

Daha basit bir ifade ile heidegger, soruşturmaya ilk başladığında varlığın anlamını ve insanın varlığının anlamını anlamasını, "insan"ın yorumlanmasından hareketle açıklamaya çalışıyordu. varlık ve zaman -planlandığı gibi- daha birçok cilt doğuracak bir kitaptı. Fakat heidegger, buradan bir dönüş yaparak insandan hareketle varlık değil, varlıktan hareketle -her şey ve- insan formülasyonunu, düşüncesini benimsedi.

Kehre, Geç dönem heidegger ('geç dönem heidegger' - bu adlandırmaya katılmıyorum, zira heidegger bu dönüşüyle başka bir felsefe yapmamış ya da Wittgenstein vb. Filozoflar gibi iki felsefeci kimliği göstermemiştir. Heidegger bu dönüş ile varlık sorusuna başka bir boyut kazandırmış ve bu boyutu başka bir formülasyon ile incelemiştir.) felsefesini karakterize eden "dönüş"tür.

Bu kavrama ilişkin ya da bundan kaynaklı başka bir husus var ki o da heidegger'in bu şekilde ontolojiden metafiziğe geçiş yaptığı gibi oldukça ahmakça (affedersiniz) olan yanılgıdır. Varlığı, varlıktan hareketle yorumlamak ile varlığın metafizik konusu olduğunda incelenme biçimini ayırt edemeyen akademisyen ve felsefeciler (!) heidegger'i, milyonlarca kez söylenmesine rağmen metafizikçi olarak ilan etmekten ya da metafiziğe kaydığını söylemekten çekinmemiş görünen o ki. Tuhaf ve trajikomik.

(bkz: martin heidegger sözlüğü)