izmit

mimarlık ile ilgili alet edavatı, ucuz ama kaliteli maket malzemesini satan bir kırtasiyeyi bünyesinde barındırmayan kocaeli'nin merkez ilçesi.

yerlisi çok garip kelimeler ve hitap şekilleri kullanır mesela:"moruk, aynen moruk, olayı kes moruk, hadi kayıntı yapalım moruk..." gezilecek pek bi' yer yoktur. sanayi şehri olmasından mütevellit insanı boğar, sıkar. eğer ki burada üniversite okuyor olmasaydım burada yaşamazdım verig rekortmeni olması ya da kişi başına düşen gelir umrumda değil sıkıldıktan sonra neyleyeyim.

fethiye caddesiyle ünlüdür.

trafiğe çıkmadan önce yanınıza biber gazı ve balyoz almanız gereken çarpık kentleşmenin giderek daha da çarpıklaştığı şehirdir.

kızları hiç güzel değildir. sonunda r olsaydı kesin çok güzel olurdu.

evrim geçiren yer; her geçen gün biraz daha güzelleşen, biraz daha vazgeçilmez olan memleketim. özledim çok.

-lan nassı aptal bir proje bu? dediğim eski E5 yolu transit geçişinin tamamlandıktan sonra beni utandırdığı şehir. otobana girmeden şehri boydan boya geçmek zorundaki araçları trafiğe hiç bulaştırmamayı başarmış bir belediyeye sahip. önyargımı kırdı şerefsizim.

yaşarken insana sevimsizmiş gibi gelen ama uzaktayken körfezinin eski kokan halinin bile özlendiği türkiye sanayisinin kalbi şehir. bitmeyen yağmuru, eski kirli havası, körfezinin kokusu, eğimli topografyası, depremi, kosmopolit nufusu ile özlenendir.

yürüyüş yolu bile özlenen yerdir. askerlik böyle birşey işte.

yalova'dan sonra, adapazarı'ndan önce. izmir'den düzceye ulaşmak için.

içinde sevdiğim çok insan olmasına rağmen senelerdir ayak basamadığım, bana çocukluğumun sonlarını gençliğimin başlarını hatırlatan şehir. hayatıma dair anı, mazi adına her ne varsa bu şehirde yaşanmıştır. yıllar sonra gitsem hala o eski tadı alır mıyım bilmiyorum. hayalimdeki, hafızamdaki haliyle kalsa belki daha güzel. şehirler de insanlar gibi değişiyor çünkü.

özlediğimdir..

ankara dan istanbul a giderken sağda gelirken solda.

akşam ışığında ağaçların arasındaki yürüyüş yolunda yürümesi keyif verir,burada yasayan biri farkında olmadan alıstıgı o nemli havayı il dısında farkeder, ozler hatta..
eglence alanı dar olan bu sehir aksam kargalarıyla, ölen kızıl saçlı, mutemadiyen tayt giyen kokoş çakmakcı teyze ile, ve katıkla anılıyordu bir donem..

sınırları içinde genelev barındırmayan tek büyükşehir belediyesinin (bkz: kocaeli) merkez ilçesi.

küçük ama güzel şehir, ya da yaşadığım için bana öyle geliyor.
(bkz: acısu parkı)
(bkz: disera)

acısu gibi devamlı takıldıgımız bir parkı bulunduran şehirdir...

nüfusunda her memleketten insanı barındıran çok göç alan, kalabalık, küçük ama her türlü imkana sahip kışın kayak, sahil gece hayatı , alışveriş, doğa sporları v.s. güzel memleketimdir.

sevgilisi gri bulutlara kavuştu yine izmit. uzun bir süre de kimse ayıramayacak onları. hayatımda sevinçten bu kadar çok gözyaşı döken iki sevgili görmedim.

ikinizi de çok seviyorum.

kocaeli'nin temel ilçesi. kendisinde eğlence hayatını bulmak zordur ama kültürel faaliyet çoktur. şehir içindeki kirli havayı solumaya alışan insanlar biraz dağın tepesine çıkınca oksijen tarafından çarpılır ve bir hafta kendilerine gelemezler. çarşının ortasındaki fethiye caddesi sürekli dolu olur. şöyle bir aşağıdan yukarıya doğru bakınca insan sürüsünü görür, tırsar ve kaçarsınız. bu kalabalığa alışan bizler pazar günü oldu mu o caddeyi bomboş görünce kendimizi kötü hissederiz. ilk geldiğinizde insanı bunalıma sürükleyebilecek kadar karmaşık, kirli bir şehirdir. üstelik bir de küçük olunca değmeyin bunalımın keyfine. ama alışırsanız da bırakamazsınız izmiti. bambaşka bir havası var gibi gelir nedense..

(bkz: manyak mıyım ben)

edit: içinde bulunan insan populasyonuyla şehir yüzölçümü doğru orantılı değildir. insanlar artık yerleşecek yer bulamamaktadır. trafiği de istanbul halini almıştır bundan mütevellit. 2-3 sene sonra artık istanbulu bile trafik konusunda geçebileceği kanaatindeyim. dikkatli olmakta yarar var.

geçen gün sırf izmit simidi almak için otobandan çıkıp 10 dk. parketmek için de 5 lira verdiğim şehir. 10 tane simit aldım bir de fruko gazoz. 5 ini ben yolda götürdüm zaten. gittiğim yerde de kalanı kapıştılar. pişkin simit fırını ndan aldıydım. abiye rica ettim bir sürü de susam koydu bi kağıda süperdi.

bir senedir içinde bulunduğum şehir. nedendir bilinmez ara sokağı olmayan bi şehir gibi gelir arada bir hüzünlendirir namussuz.

büyük şehirlerin tüm imkanlarını küçük yerlerin sıcaklığıyla beraber veren şehrim...

ihtişamlı yaya üstgeçitlerin bulunduğu şehirdir.

annemin yemeklerini içinde bulunduran şehirdir, ben gidemem o ayrı.

çok sevdiğim halde kaderin bana yasakladığı şehir. zaman sevdiğim tüm şeyleri sildi attı. kalanları da bir güzel değiştirdi. gitmeyeyim eski hali kalsın aklımda herşeyin.