iyiler mutlaka kaybeder

o aptal banka reklamına istinaden dudaklarımızdan dökülen! her gün, her an, her salise dünyanın her hangi bir köşesinde cereyan eden gerçek!
bazen aşk'ta, bazen spor'da bazense ikili ilişkilerde gerçekleşen!

kazanmanın ve kaybetmenin kritiğini küçük bir çocuk yapsaydı belki daha farklı olabilirdi! fakat olmuyor! tüm kriterler büyüklerin ellerinde! tüm kriterler, bir kaç sahte vaadin ardında yok olup gidiyor!

geriye kalan?

pollyanna'nın ruhunu yaşatmaya çalışan bir kaç gerizekalı psikolog yazarın zırvalıkları! oysa ki hayatın, ilkokullardaki hayat bilgisi kitabındaki kadar güzel olmadığını herkes biliyor!
ve, her evdeki televizyonlar kadar da renkli olmadığını!

yine de birileri kazanmanın derdinde! onlara anlatacağımız tek bir hikaye var sadece! başka da hiçbir şey yok!

"her hangi bir yıl. engelliler olimpiyatında yüz metre koşusu. start verilir. tüm yarışmacılar koşmaya başlar. birisi, ayağı yere takılıp düşer. o'nun düştüğünü gören bir başka arkadaşı geri dönüp yerden kaldırır. sıcak bir öpücüğü de yanağına koyar. diğer engelli yarışmacılar da bu tabloyu görüp geri dönerler. tüm engelli yarışmacılar kol kola girip finish çizgisini beraber geçerler. kazanan hepsidir. kaybeden hiç biri!"

şu aptal insanlık tarihine bir ders verirler engelli bedenleriyle. ve bir soru sorarlar:

"kim daha çok engelli?"

iyiler bu savaşı kaybetmiş peki ben nası büyük adam olucam.