iki kişi

yalın'ın ben bugün adlı albümünden bir şarkı. sözlerini de yazayım tam olsun:

Gün oldu mutluydum çok çok..
Hani varsa o yoksa bildiğin melekti
Gün oldu mutluydum çok çok..
Dünyasa o cennetse o bildiğin çiçekte
Meğer iki kişi olabilirmiş herkes
Gözünü kaparken mutluymuş herkes
Öğrendim sakıncısı yok
Bildiğimin hiç önemi yok
Ama kalbin yerinde artık kalp yok

Her manevraya müsait bu halime üzülüyorum
çok üzülüyorum geri gelemiyorum
ilk günlerin güzelliğine gülümserken
Leyla da biz mecnun da biz hani aşktandık
ilk günlerin güzelliğine gülümserken
Yol sonsuzluğa bir yaşlanmaya heycandandır

"Her manevraya müsait bu halime üzülüyorum"
hem de çok...

ah toplumsal yargılar gelenekler...



ah şu yetiştirilme tarzı kalıplar...



nasıl da insanın elini bağlar!



***



adam gençti, yakışıklıydı, baharının ortasını geçmişti biraz.

çocuk toydu, tecrübesiz ve bilgisizdi...

iki kişiydiler.



***

çocuk tanıyamadan adam sokuluvermişti, sanki bir trenden kaçarcasına hızlıydı ancak çocuk böyle bir şey istemiyordu, kafası karıştı, bunaldı...

ya uzaklaşacak ya da hepten teslim olacaktı. bir süre uzaklaşıp fikrini test etmek istedi, adam izin vermedi. net bir karar istiyordu.

zaman olsaydı, belki araları soğusaydı iki iyi arkadaş olabilirlerdi ama biri sabırsız, biri çetincevizdi...

yolları ayrıldı...



***

iki kişiydiler...

koptular...

bir kişi bile olamadılar...

yalın'ın ben bugun albumunun en guzel parcasi...

darbuka efektleriyle cok eglenceli olmus parca...

eğer konuşuyorlarsa üçüncüye bok yemek düşermiş galiba.

3 cümle ile beni benden almış yalın şarkısı.

- "her manevraya müsait bu halime üzülüyorum, çok üzülüyorum; geri gelemiyorum."
- "meğer iki kişi olabilirmiş herkes."
- "ama kalbin yerinde artık kalp yok."

http://www.youtube.com/watch?v=-YOzcW2BYgQ

''gün oldu mutluydum çok çok..
hani varsa o yoksa o, bildiğin melekti...''

yahudiyse devlet, turkse şirket kurar.

Bazen bir kişiymiş gibi davranabilir, hissedebilir, düşünebilirler.

gönülleri bir olunca samanlık seyran olurmuş.