hrutar

sert iklimi ve zorlu coğrafyasıyla izlanda kırsalında geçen hüzünlü bir hikaye.

kasabadan epeyce uzak bir vadide, bitişik çiftliklerde küçükbaş hayvancılık yapan fakat birbirleriyle 40 yıldır hiç konuşmayan iki çiftçi kardeşin hikayesi.

çok gerektiğinde köpekle gönderdikleri notlarla haberleşen bol sakallı bu yaşlı kardeşlerin aralarındaki sorunun ne olduğunu hiç öğrenemiyoruz. her ikisi de hiç evlenmemiş, yapayalnız tipler. ama bu yalnızlık kent yalnızlığı gibi bunalım üreten cinsten değil. zira gayet yoğun ve huzurlu bir yaşamları var. çünkü yalnızlıklarını ve sevgi açlıklarını tamamen yetiştirdikleri koyunlarla gideriyorlar. her birine isim koyup evladı gibi sevip okşayan kahramanlarımız koyunların boynuna sarılıp gözyaşı dökecek kadar duygusal bir bağ kurmuşlar hayvanlarla.

kent yaşamı, teknoloji, modern hayat umurlarında olmamış gummi ve kiddi kardeşlerin. atadan dededen gördükleri yaşam tarzını hor görmemişler. kentlere kaçarak doğanın ırzına geçenlerden olmaktansa içine doğdukları dünyanın meşakkatli koşullarını benimsemiş, hayvanlarla ve doğayla barışık yaşamayı seçmişler.

ancak bölgedeki koyunlara bulaşan bir ölümcül hastalık, anlamı koyunlara yükleyen bu iki kardeşin hayat akışını tamamen değiştirecektir. zira koyunların hepsinin yürek burkan bir katliamla kıyımdan geçirilmesi gerekmektedir. bu kertede taban tabana zıt karakterlere sahip olan gummi ve kiddi'nin; kardeşlikleri, hayvan sevgileri ve yaşam tarzlarına olan bağlılıkları sıkı bir imtihandan geçecektir. bu imtihanı içeren hikayede iki yaşlı kardeşe, müthiş görselliğiyle izlanda kırsalı ve koyunlar birer karakter olup eşlik edecektir.
basit kurgusu ve acelesi olmayan sade anlatımına rağmen su gibi akıp giden film, bir anlamda ana rahminde son bulan zorlu finaliyle buruk bir tat bırakıyor.