bugün

Metafizikçileri boş yere heyecanlandıran, psikologların da para tuttukları ellerini ovuşturmalarına sebep olan, hastalık göstergesi hatırlama durumudur.
yani 7 yaşındayken bir anımı hatırlıyorum azıcık ama ablam bizim eski evin odasında küçük televizyon olmadığını söyledi. ben bir ara vardı diye hatırlıyorum. belki de komşu teyzenin televizyonuydu. iki televizyonda da aynı kanal açıktı ve iki televizyona bakmaya gidip gelmiştim diye hatırlıyorum. yaşamıştım o şeyi muhtemelen.
emeklediğim zamana dair küçük bir anım var ama beynimin uydurduğundan şüpheleniyorum. çünkü 9 aylıkken yürümeye başladım ve bu anı öncesine tekabül ediyor olmalı haliyle. o zamanları hatırlamak pek mantıklı gelmiyor.
Jamais vou deniyor. Dejavunun tersi.
dejavunun tam tersi. jamais vu da denir.
--spoiler--
durgun sudan tiksindiğim için
--spoiler--

SAnırım yüzmeyi akarsuda öğrendin.
Bazen bu yüzden reenkarne bir ruh muyum diye sorguluyorum. Mesela suda boğulma hissini daha önce yaşamışım gibi anlatabilirim, ancak ben durgun sudan tiksindiğim için hiç yüzmedim ki...
belki yaşadın ve unutmak istedin o yaşadığın şeyi ve bir daha hiç hatırlamak istemedin. ve şimdi bir şey oldu, hatırladın. suat suna'nın bir şarkısında söylediği gibi "yaşanan bazı şeyler unutulmuyor"
Çoklu kişilik bozukluğu ürünü olabilir.
Bana bazen olur bu; zihnimde bir anı vardır sanki, ama hiç alakasız bir yer ve olmadığım bir kişiyimdir. Garp bir şey, zihnin bir oyunu olmalı bu…
Sümüklüböcek misin kardeşim.