her şey boş eğlen coş

cem yılmaz'dan duydum galiba. çok kimselerin hayat felsefesi yalnız. ilk kısım lafta herkesin felsefesi. bi gün sınıftaki kızlardan biriyle msn'den konuşuyoruz. "biliyomusun her şey boş" dedi bu tespiti ilk kendi yapıyomuşçasına. ben de "o zaman eğlen coş" dedim. bu kızdı falan. trip attı. bi de şöyle bi şey var. mesela msn'de yüzler görünmüyo ya çok pis yiyebiliyosun insanları ya da çok pis yiyolar seni. sonra "şaka p" falan yazıyolar, ya da yazıyosun. sonra bu kız arkadaşım "çok mutlusun di mi sen şimdi, oysa duvarlar üstüme üstüme geliyo" falan gibi klişe ötesi şeyler yazdı. ben de "he güzelim, he balım" falan yazdım. hatta "bi ara ne olursa olsun yaşamaya mecbursun" dedim de "çok tatlısın" dedi. lan dedim şimdi bana yazıyo olmasın bu bana. sonra işte çaktırmadan arkadaş olduğumuzdan falan bahsettim. güme gitmek istemedim. bi de şimdi böyle yazdım ama bu kızın o an kesin dertleri vardı. ama klişeyle bunu anlatması çok komiğime gittiydi. neyse.

çok gamsız adamlar var lan dünya'da. hatta gamlı insanlar olmasa dünya çöker bence. işte bu arkadaşlarımız "her şey boş" cümlesini çok benimsediler. her yerde bunu diyolar. misal ben çok gamlı bi adamım. ama bana gamını açan bi insana ben de her şey boş derim.o bir gelenek. ve başka bir şey yok diyecek. ama böyle yaşamak çok zor vallahi. kafaya illa bi şey takarım. kafam hiç ferah ve rahat olmaz. boş olmaz. olanlar bence çok manyak insanlar. olmaz olsun öyle insanlar. benim derdimle dertlenen insan olacaksın ki ben de senin derdinle dertleniyim. ne lan bu her şey boş havaları. götçek herif. beline odunla vurasım var.

asıl dayaklık kitle ise ikinci bölümü felsefe edinen. eğlenip coşan. üç günlük dünya olduğunu iddia ettiği bu dünya'da hiçbir şeyi takmamasın yanında eğlenip coşan kitle. amacınız ne lan sizin? niye eğleniyoruz hep? bir sürü acı var lan dünya'da. yazık. acıyorum. ya da bana ne acımıyorum. biraz gamlı olun. ya da bana ne?

(bkz: hayat boş pompala coş)*