hamster

kendisi 20 kafesi 140 tl olan hayvan.

basina x gelen hamster insanlari gunagi sokmaktadir. oyshh.

üniversitenin ilk senesindeki gazla alıp beslediğim eğlence amaçlı okula götürdüğüm karının kızın çok korktuğu sevimli faremsi yaratık.eğer poşete koyup 1-2 dakika dönderip poşetten çıkartısanız çerkez dansı yapıyo.

an itibari ile 24 hamstera sahibim. doğurmak ve hemen gelişmek konusunda hamsterdan üstün canlı yoktur. meraklı hayvanlardır. oldukça hareketliler.

Ben 1 senedir besliyorum, sorumluluğu çok olmayan. hareketleriyle tebessüm etmenizi sağlayan, size ısınırsa rahatlıkla elinize alabileceğiniz güzel yaratıklar.

Bu da benim tosun. genelde pek görüşmüyoruz. iyice tembelleşti.

görsel

yeni doğmuş kardeşlerini canlı canlı yiyebilecek vahşiliktedirler.

(an itibariyle 8 hamsterın aynı kafeste yaşayamayacağını öğrenmiş bulunmaktayım)

kendi kendine yaşayabildiğini görünce uyutmadığım hayvan. ama yarası tüm ciddiyetiyle sürüyor. ve evet, krem sürmek için masaya koydum ve masadaki kulaklığımı kemirdi. diyeceksiniz ki "tabiki kemirecek suç sende", hayır efendim bu ilk defa yaptığı bir şey. ayıp etti.

beni uyutmadığın her gün sana ızdırap falan mı demeye getiriyor bilemedim.

evcil fare tipi. bir de x lisi vardır o başkadır. (bkz: xhamster)

21 aydır yanımda duran 24 ay yaşında olan, 1 haftadır yarasıyla mücadele eden 5 gündür iğne olan sabah akşam pomaklar sürdüğüm hayvanım. bugün de krem sürerken ayağının kafes tellerine girmesi sonucu ayağını kırdı. bağırmıyor hatta yürüyor da ama sağ arka ayak bileği resmen sürünüyor. emanet gibi duruyor.

uyku tutturmadı hayvan. yarın kesin olarak uyutturmasını rica edeceğim veterinere. çünkü adamlar tüm tedaviler uygulandıktan sonra işe yaramazsa uyuturuz diyorlar. e bende öğrenci adamım daha da masrafa giremem ki, zaten 1 haftada 100 lira gitti. yarası da iyileşmiyor. şimdi de ayağı gitti yavrucağın. nasıl iyileşecek! yarın umarım veteriner zorluk çıkarmaz da uyutur. hayır gaddar olsam sokağa bırakacağım, acı çekmeden uyumasını istiyorum. zaten ona da para gidecek anasını satayım.

karar almak zor oldu umarım doktor sıkıntı yapmaz da veteriner aramak zorunda kalmam.

yaklaşık 21 aydır yanımda duran şuana kadar en ufak doğasının dışında garipliğini görmediğim ama dün kendini kaşırken mi yapmış artık yoksa yemiş mi anlamadım yara yapmış vücudunu. mal oğlu mal. sevimli mi sevimli. 21 aydır oda arkadaşım. üzüldüm haline. neden böyle yaptın shot *. nasıl geçecek o yara?

bazıları tosun olabiliyor. sahibi yüzünden. benim tofi, o kadar kilo almıştıki, kafesinin içindeki tekerleğe sığamaz hale geldi. e sığmadığı için de iyice kilo aldı.

ufacık tefecik sevimli bir hayvandır. dişleride bir o kadar keskindir. genelde yalnız yaşamayı severle ama size alışırsa yanınızda da durabiliyor. sempatik bir canlı.

daha çok ufakken alınan, sahibinin sesine alışınca beraber çekirdek çitleyip film izlenilebilen, gece vakti çoştuğu için küfür dağarcığınızın gelişmesini sağlayan, savaş çıkmışçasına zula yapan, ömrü kısa olan sevimli hayvan.*

insanlarla garip ilişkiler kurduğu rivayetine iyiden iyiye inandığım hayvan.

yer: merakli melahatin odası.
saat: gece 2 suları.
olay: hamsterım benjamin her gece yaptığı gibi kafesinin köşesine tırmanmış, demirleri kemirmektedir. merakli melahat'in "abicim gecenin bu saatinde ne yapıyosun ya? git uyu ya bak yarın erken kalkıcam." lafını ikiletmeden tırmandığı yerden inip kafasını içi samandan geçilmeyen mavi çatılı evine sokuvermesi.*

hamster deyince artık görüşemediğim eski sevgilim geldi aklıma.

(bkz: xhamster)

başında x olmadıktan sonra bir halta yaramayandır.

görsel

oldukça şirin hayvanlardır ve boyutuna aldanıp zekasını küçümsememek gerekir. çünkü o ufacık kafalarına rağmen çok ama çok zeki hayvanlardır.

sakın oynasın diyerekten penisinizi vermeyin bunların eline. hayvan oğlu hayvan onu da kemirmeye kalkıyor.

çay bardağı kadardı aldığımda. öğrenci evinde ne bulupta yediyse fıçı kadar oldu 3 ay sonra. beslemek masraflı olunca geri götürüp vereyim dedim petshopa. adam almadı "ben ne yapacam bu sığırı" dedi. tatil için memlekete gittiğimde bi arkadaşa emanet ettim. dahada görmedim. kaçtı dediler ama 4. kattan nasıl kaçsın, nereye kaçsın. yürüyemiyordu bile. hacıyatmaz gibi bi köşede ööyle duruyordu garibim. yedi şerefsizler biliyorum. o oldu dahada hayvan sokmadım eve.

bekirdi la adı. şirin bişeydi.

farelerden daha sevimli ama herkesin yine de iğrendiği hayvanlardır.ne kadar aynı familyadan da olsalar yine de aralarında büyük farklar vardır.

hayatım boyunca 2 defa besledim ben bunlardan. çok severdim. ellerini öperdim hep. o da elleriyle burnumdan iterdi sanırım pek hoşlanmazdı. ama sonra kaçtı.

farenin kuyruksuz halidir. eve fare girse kaçacak delik arayan insanların pek bi sevdiği hayvandır.

şu an üç tanesine sahip olduğum şeytani sevimlilikteki minik kemirgen. Kızım perihan onu aldıktan on gün sonra beş tane birden doğurunca anneanne olmanın sevinciyle dolmuşumdur. ne yazık ki torunlardan biri perihanın yuvanın dışında unutması, biri doğum anormalisi yüzünden yaşama veda etmişlerdir. diğer gerizekalı da kafasını çarkla kafes arasına sıkıştırıp ölmüştür.

(bkz: dinamo)

2 sene önce kedime kafes almaya gittiğim bi pet shopta saldırdı bana ,tamam belki de benim mallığımdı elimi uzattım ,o kadar besleme gibi duruyodu ki zayıf çelimsiz,dedim kesin zararsızdır ,neyse uzattım eli,ben ne biliyim 1 saniye içinde hem elleriyle parmağımı tutup hem koklayıp hem ısırabileceğini.hem de öyle bir ısırdı ki anam diye çığlık attırdı kan desen yerlere damladı, o gün bugundür kin güderim.