haluk abi

gülbağda bulunan eski bir kebapçı. geçtiğimiz günlerde mekanının darabasını kapattı. tarih kokan bir insandı vesselam.

oda dayanamadı.. düzenin zalim kapitalist olmasına.. gerçi yorulmuştu 30 senedir ve yorulmuştu 30 yaşındaki bmw side.. hatırlarsın sende servislere motorla değil arabasıyla çıkardı. bir tarzı vardı. geçenlerde yanına kitap takas etmek, bir dürüm yemek, ödüllü soruyu da bilirsem bir çorba içmek için gidecektim. Yine dağlardan girip karl max tan cıkacak, yeraltı zenginliklerimizi uranyum ve japonlarla bağlayacaktı. Girdim içeri rafları topluyordu ama o fransız müzikleri yine yankılanıyordu içeride. Hayrola dedim abi yenileriyle mi değiştirecen ? gülümsedi. istediğin varsa alabilirsin. hemde takas etmeden dedi. bir terslik olduğunu anladım ama yapabileceğim hiçbirşey yoktu. Gözümün önünden geçti tüm anılar, gecenin yarısı koşarak gitmemiz, ardından parkta yaptığımız çılgınlıklar, götürdüğüm kız arkadaşlarım, samimi dostlarım hepsine sevdirmiştim onu.. Gözümden gelen bir damla yaşla ne yaptığımı anladı ve sarıldı bana.. hiçbirşey demedi ama vedalaştığımızı ikimizde çok iyi biliyorduk. Ne yapacaksın artık HALUK ABi dedim. Çok yorulduk ikimizde( 30 yıllık bmw sine bakarak) artık emekliliğimizi yaşayacağız dedi ve birkez daha sarıldık..