francesco hayez

Francesco Hayez (d. 10 Şubat 1791, Venedik - ö. 21 Aralık 1882, Milan) 19'uncu yüzyıldaki Romantizm döneminin en önemli sanatçılarından biriydi. Büyük ve tarihi resimleri ile, politikaya dokundurmalarıyla, ve oldukça detaylı ve düzgün portreleriyle tanınırdı.

Hayez oldukça fakir bir aileden geliyordu. Babası Fransız kökenli iken; annesi Chiara Torcella ise Morano'dandı. Francisco, beş kardeşin en küçüğüydü ve zengin armatör ve sanat koleksiyoncusu Giovanni Binasco ile evlenen annesinin kardeşi tarafından büyütüldü. Çocukluğundan beri çizmeye hevesliydi, ve amcası ona eski eserleri nasıl restore edebileceğini öğretti. Daha sonra, Francisco Magiotto'nun öğrencisi oldu ve O'na 3 yıl boyunca çıraklık etti. 1806'da Güzel Sanatlar Yeni Akademisi'ne kabul oldu ve orada Teodoro Matteini'den dersler aldı. 1809'da Venedik Akademisi'nin yarışmasını kazanarak Roma'daki Accademia di San Lucia'da bir yıl eğitim hakkı kazandı. 1814'e kadar Roma'da kaldı ve buradan Napoli'ye taşındı. Burada Joachim Murat'a çalıştı. 1850'de Brera Akademi'sinin başına atandı.

Hayez'in kariyerini tanımlamak çoğu zaman zordur, lakin eserlerinine genelde imza ve tarih atmazdı. Çoğu zaman eserin ne zaman yapıldığı, satıldığı veyahutta elde edildiği güne değindi; çizildiği güne değin değil. Bir çok kez de, aynı eseri bir kaç kez küçük değişikliklerle çizdi, bazılarında da hiç bir fark olmadan. ilk eserleri ingres ve Nazarene hareketinden ilham alırken, son eserleri de Klasik canlanma üzerinedir.

Tanınmış Eserleri:
Scaglieri Mahkumu Petro Rosso (1820)
Sicilyalı Akşam Duaları (1822)
Kudüs Tapınağı'nın Yıkılışı (1867)
Marin Faliero Portresi (1867)
Harem Penceresinde Çiçek Vazosu (1881)
Öpücük (1859)

Kaynak : http://tr.wikipedia.org/wiki/Francesco_Hayez

tam bir sapık. insanın en ünlü eseri öpücük mü tövbe haşa sen benim müslüman kardeşlerimi aşşalıyor musun ey gavur.

seni baştakilere söylerim çok pis kınar bak seni.

kimse benim türbanlı bacımı zorla öpemez.