fark ettim ki

hayat bi futbol maçıysa neden asistleri hep guiza yapıyor.

--çalıntı--
farkettim ki...
hayatıma bir şekilde bir yerlerden giren herkes
önceki yaralarımdan bahsediyor
onlara neden olanlara lanet ediyor..
"ben farklıyım,onlar gibi değilim"
"benden sana zarar gelmez"
"bana güven,seni incitmem.."
diyor..

incinmemek için koyduğum duvarları görünce
alınıp,darılıyor..
"ben onlar gibi değilim!"
kalbine tornavidayı sokup
gülümseyerek çevirmem gözlerinin içine bakıp..
"ne olur güven bana!"
beni kendimle bitip tükenmek bilmeyen alışverişlere sokuyor yeniden..
aynı şeyleri defalarca sorgulamak..
kızılacak yerde bile kızamamak..

affetmek..

geçmişi affetmek,geleceği affetmek..
olanları..olacakları..herşeyi,herkesi affetmek..

güvenmek..

bir kez daha,en olmadık zamanlarda..en olmadık insanlara..
en olmadık erdemleri,güzellikleri yükleyip..

"güvenmek..!"

bir süre huzur..küçücük,ufacık..
bir parça "huzur"..

ya da kendine huzur ısmarlamak gibi birşey benimkisi..
kumdan kaleni yapıp da azgın dalgaların onu yıkmayacağına inanmak gibi..
aslında devamlı göz kırpan gerçeği görüp de gözünü kapamak..
karşındakine sahip olmadığı payeler vermek..gözünde büyütmek..
polyannanın ruhunu yüceltmek..
gözünün içine bakıp birşey söylendiğinde sorgulamamak..
rüzgar esince bütün kartlar dağılmayacakmış gibi gülümsemek..
sevabıyla günahıyla kabul edip inanmak..
güvenmek işte be... güvenmek!

sonra...

o güvendiklerim..diğerleri gibi olmayanlar hani...
beni gözünden sakınanlar..
an geliyor onlar, öyle ilginç..
öyle orjinal.. öyle sinsi..
ama aslında o kadar basit,
o kadar belli ve "klasik" bir şekilde
ağır adımlarla..
farklı bir yoldan yürüyüp..
kabuk bağlamış yarayı bir anda parçalıyorlar

aynı yaraya bir sürü kardeş getiriyor sevdiklerim..
değer verdiklerim..
"güvendiklerim.."

hayat beni hep aynı yerden kanatıyor...
farklı yollardan,
farklı insanlarla ama..

hep aynı yerden
--çalıntı--
*

insan sevdikleriyle olmayınca hiçbir şeyin tadı yok.

benden bi bok olmayacak.

üstüme ölü topragı serpilmiş benim,mutfaga gidip birşeyler hazırlamaya üşendiğimden,açlıktan ölücem.

fenerbahçe türkiye kupası'nı asla alamayacak.

bursaspor şampiyonlar liginde puan alamayacak.

galatasaray küme düşmeyecek.

hagi de yolcu.

adnan polat'tan bi skim olmaz.

bir şeyi fark ettikten sonra geç oluyormuş.

hiçkimseleşiyorum.

fark ettim ki insanlara hayır diyemiyorum.

fark ettim ki; biri üzülmesin diye ondan vazgeçmek onu daha çok üzüyormuş...

bilgisayarımı yaklaşık son 60 saattir hiç kapatmadım. ve evet bunu şu an fark ettim, daha doğrusu şimdi aklıma geldi.
ama sağolsun canavar bana mısın demedi şimdiye kadar. bazen yavaş çalışıyor diye hayıflanıyordum ama meğerse sağlammış bizim makine.

Fark ettim ki beni seven insanları hep kendimden uzaklaştırıyorum niye bilmiyorum elimde değil ya da böyle yapmamak için fazladan çaba sarfetmem gerekiyor ama onada üşeniyorum.bi de bazı insanlar ne kadar alıngan oluyolar.o kadar hassaslığa gelemiyorum sözlük.

Edi ile büdü fark etti ki
görsel