eternity part 1

anathema'nın eternity albümündeki eternity serisinin ilk parçası. "the unseen, the eternal" kısmında beni bitirir. sözleri şu şekildedir:

as i turn away from a life so grey,
where have all the flowers gone?
just what went wrong?

innocence, insanity, irony
stone cold reality
oh lord come and save me
do you think we're forever?

i've been in tears
hope has died in me
but now i'm here, i don't wish to leave

trapped in time
a miracle of hope and change
a swirling mass, no mercy now
if the truth hurts prepare for pain
do you think we're forever?

the unseen, the eternal river of understanding
persevering, dying escape
forever tempting fate take me back

a flood of tears bonding my soul with my mind
a dream of love, reality closing in behind
as i close my eyes, the vision dies
as i bid my last farewell to mankind

the unseen, the eternal river of understanding
persevering, dying escape
forever tempting fate take me back

eternity albumunun the beloved'dan sonra en iyi parcası.soz ve muzigi tabi ki duncan petterson'a aittir. "do you think we're forever?" nefistir, muzigi acayip melankoliktir, dinlenesidir, tapılasıdır.

turkce meali:

Gri bir hayattan geriye dönerken,
Nereye gitti tüm çiçekler?
Sadece ne ters gitti?

Masumiyet, delilik, alay
Taş gibi soğuk gerçeklik
Oh Tanrım gel ve kurtar beni

Sonsuz olduğumuzu mu düşünüyorsun?

Gözyaşları içindeyim
Öldü içimdeki umutlar
Ama şimdi buradayım, gitmek istemiyorum

Tuzağa düştüm zamanın içinde
Bir umut ve değişim mucizesi
Girdap gibi dönen bir kütle, pişmanlık yok şimdi
incitiyorsa gerçekler, hazır ol acıya
Sonsuz olduğumuzu mu düşünüyorsun?

Anlayışın görünmez, sonsuz nehri
inatçı, ölen bir kaçış
Daima tapınılan kader
Beni geri al

Bir gözyaşı seli ruhumla aklımı birleştiriyor
Bir aşk rüyası, gerçekler yaklaşıyor ardımdan
Kapatır kapatmaz gözlerimi, rüya ölüyor
insanoğluna son vedamı ederken

Görünmez, sonsuz.....

eternity serisinin anathemacılarca en sevileni(genelde). ulan bi de solo koysalardı diye iç geçirmesine sebep olur insanın.

8 aralik 2006 vincent cavanagh konseri' nde akustik bir sekilde calinmis, vincent in özellikle do you think we are forever kısmını biraz daha farklı ve hisli yorumlamasıyla bizleri mest etmis sarkıdır.