esmer geceler

Eve doğru yürüyordum Eve varmadan babamı gördüm herzamanki gibi içiyordu.- Bugün neye içiyorsun babam. dedim- Annen bugün ölmüştü oğlum. 15 yıl önce bugün.- Boşver be baba 16 yıl önce bugünde yaşıyordu.26 yaşındaydım. Annemi 11 yaşında kaybetmiştim. Keşke olsaydı ama olmuyor. Demekki ki benden daha çok sevdiler onu. Mezarına gittim. Gül almaya param yoktu, aslında hiç param yoktu. Bunu bildiğim halde elimi cebime götürdüm ama yok çıkmadı. Burnumdaki kanlar sürekli mezara damlıyordu. Aslında annem olsaydı hep beni korurdu belki paramda olurdu helal süt emmiş bi eşimde olurdu belki de hiçderdimde olmazdı ama annem yoktu.

Hastaneye vardım ama amca uyuyordu. Uyandırmadan yanında oturdum sessizce. Sessizlikher geçen zaman dahada arttı. Amca uyuyordu, bi daha uyanmadı. Son uykusuydu bu. Sevindim biraz ondan önce ölmediğime ama yürek bi kere burkuldu. Eve gittim. Eşim evdeydi. Eşim bu evin hali ne gibi laflar söyledi bişey demedim. Ama sevgim bitmişti ona karşı. yattım uyumam için ama uyumadım. Konuştu konuştu gitti. Sabah zil çalmasıyla uyandım. Karşımda takım elbiseli bi adam vardı.
- varlayokarasii
+ Buyrun efendim
- mehmet yılmaz (herhangi bi isim) vasiyeti üzerine tek varisi olup borçlarını ve bankadaki paralarını kabul ediyor musun ?
+ ( amca gitmeden son bi takış daha yapacaktı herhalde zaten bitmiştim hep biteyim diye ) tamam dedim. Şurayı imzalayın ( imzaladım).Bankaya gittim. Amcanın 125.000 tl borcu varmış bana devredildiğinden anladım suratımda sersemce bi gülüş oldu.

Bugün güneşli bir sabaha uyandım. Hemem balkonageçip derin nefesler eşliğinde kahvemi yudumladım. Herkes çok eğleniyordu. Birbirine şaka yapanlar mı dersin sevgilisiyle vakit geçirenlermi dersin arabasıyla hava atanlar mı dersin bunun gibi birçok olaylar vardı. Benim olayım dışarı çıkmamamdı. Banyo yapacaktım. Boşa gitmesindiye sikimle bi bilek güreşiyapıp banyoya gittim. Su buz gibiydi ve bu beni kendime getirdi. Bi çılgınlıkyapıp evden çıkma kararına vardım. Evden çıkmadan bilgisayarıma bi bakış attım. Ayrılık çok zor olacaktı, fazla bakmanın ayrılığı zorlaştıracak manasına varıp monitörüme bi öpücük kondurup gittim. Artık dışarıdaydım. Cebimi yokladığımda 20 tl vardı. Düşünsenize 20 koca türk lirası. Napacağımı bilmiyordum. Sanki her zaman çıkıyormuş gibiydim. Başladım tanıdıktanımadık herkese selam vermeye. Ekmeğinin peşinde koşan kerane müdürü sedat abiye, bakkal kazım amcaya, oğlunu uyuşturucu batağından kurtarmaya çalışan fisun teyzeye, alkolik mehmet amcaya hepsine teker teker selam verdim. Herkes sevecen gözle bakıyordu. Yada benöyle hissediyorum.

Bugün güneşli bir sabaha uyandım. Hemem balkonageçip derin nefesler eşliğinde kahvemi yudumladım. Herkes çok eğleniyordu. Birbirine şaka yapanlar mı dersin sevgilisiyle vakit geçirenlermi dersin arabasıyla hava atanlar mı dersin bunun gibi birçok olaylar vardı. Benim olayım dışarı çıkmamamdı. Banyo yapacaktım. Boşa gitmesindiye sikimle bi bilek güreşiyapıp banyoya gittim. Su buz gibiydi ve bu beni kendime getirdi. Bi çılgınlıkyapıp evden çıkma kararına vardım. Evden çıkmadan bilgisayarıma bi bakış attım. Ayrılık çok zor olacaktı, fazla bakmanın ayrılığı zorlaştıracak manasına varıp monitörüme bi öpücük kondurup gittim. Artık dışarıdaydım. Cebimi yokladığımda 20 tl vardı. Düşünsenize 20 koca türk lirası. Napacağımı bilmiyordum. Sanki her zaman çıkıyormuş gibiydim. Başladım tanıdıktanımadık herkese selam vermeye. Ekmeğinin peşinde koşan kerane müdürü sedat abiye, bakkal kazım amcaya, oğlunu uyuşturucu batağından kurtarmaya çalışan fisun teyzeye, alkolik mehmet amcaya hepsine teker teker selam verdim. Herkes sevecen gözle bakıyordu. Yada benöyle hissediyorum.

Çok geçmeden bi turist grubu geldi. Disconun yerini sordu.
- Where are you from ??
- I am from England. ingilizlerdi ama işin garip yanı ingilizce bilmiyorlardı üstüne başına baktığımda yırtık kot pantalonları vardı. Belliydi chelsea nin köyünden geldikleri. Ezilmesinler diye müthiş beden dilim ve ingilizcemle anlattım ama yine anlamadılar. Çok bekletmeden bi taksi çağırıp cebimdeki tüm parayı taksiye verdim. Cebimde para kalmamıştı ama yardımcı olmanın verdiği rahatlıkla yoluma devam ettim. Aslında yolum yoktu. Yolumdu tozlu topraklıydı. Param da yoktu. Tefeciden borçlaevim vardı. Çok geçmedenborcumu böbrek olarakta ödeyebilirdim. Zaman daralıyordu ama buna rağmen hayatı iyi yaşamak istiyordum. Çevrede bi dünya insan vardı. Çevremde bi dünya vardı. Çok geçmeden siyah resmi bi araba yanımda durdu.

Beni karanlık bi depoya getirdiler. Beni bi sandalyeye oturtup ellerimi bağladılar. Depo çok soğuktu, yazarken bileiliklerime kadar hissediyorum. Depoda süren doldu. Bana borcunu vereceksin? sen kimsin? olum cevap versene ??? gibi sorular soruyorlardı. Cevap veremiyordum. Ayılar yavrusunu severken öldürürya hani, canlarım benim, beni çok seviyorlardı yoksa mümkünatı yok bu kadar sert vuramazlardı. Vurdukça odanın sıcağı artıyordu bundan mütevellit hiç sıcak kesilmeyecek sandım. Uyandığımda kimse yoktu. Ama ben vardım, ben bana yeterdim. Ayağa kalkmaya uğraştım, kalkamadım. Kalkamayınca zorlamadımtavanla kesiştim ve yüzümde aptal bi gülümseme vardı. Mutluydum çünkü Allah yanımdaydı. yoksa bundan daha kötüsü de olabilirdi değil mi dostlarım. Uyumuşum, uyandığımda kalkacak güce ve enerjiye sahiptim kalktım. Cebimi bi umutla yokladım ama turistlere taksi parası olarak giden para yoktu, olsaydı zaten olağanüstü bi olay olmazmıydı !! ama olmayıpta olan bi şey vardı. Ona güvenerek yürüyordum. Etraf çok tenhaydı ve pis bakışlı insanlar vardı. Eve uzun bi yürüme mesafesi vardı.

Eve gitmiştim sonunda bi duş alıp uyuyacaktım, eşim evde olmasaydı. Boşanacağım senden, bıktım artık yeter vs. söylendi. Beni hala seviyordu o yüzden direk sarıldım annemden alamadığım sıcaklığı almaya çalıştım ama beni iterek aşağılık pislik vs bağırdı yine. Banyo yapıp uyudum. Uyandığımda güneş yoktu. Uyku hapı attım yine uyudum. Uyandığımda öğlendi, dışarı bakmadım banyo yapmadım. Bilgisayarımla özlem giderdim. Akşama doğru karnım acıktı. Bakkal Kazım amcadan bi ekmek yazdırdım. Sadece ekmek yedim. Dışarısı tenhalaştığında dışarı çıktım. Hasta ve yaşlı bi amca sokaktaydı. ilaç alacak parası ve evi yoktu. Evime getirip kısa bi sohbet ettim sonrada bankaya gittim. Tüm parayı çektim. ilacı alıp bakkala borcumu verdim. Amca hastaydı ve fazla ömrü yoktu nedense çok benimsedim onu, kendi yerime koydum benziyorduk da. Düzenli olarak ilaçlarını verdim. Enazından yaşamak için sebebim vardı. Ve oğlu gibi beni benimsedi. iddaabayisine gittim cebimdeki yani hayattaki son paramla. Ama yattı. Amına koyayım robben. Sonra bende yattım. Gece amcanın sesiyle uyandım ve hastaneye yetiştirdim. Saolasın 112 beleş. Ameliyat olmazsa ölecekmiş ve az bi zamanı kalmış. Ameliyat için paraya ihtiyaç vardı ve bu para büyük paraydı. Hemen tefeciye gittim ama bu sefer sıcak değildiler. Çünkü soğuk sopalarla vuruyorlardı. Buna rağmen borç verselerdi iyiydi. Uyandığımda yine kimse yoktu yanlızlıktan korkan bi yanlızım ben. Hastaneye kanlı halimle gidemezdim. Evde bi duş alıp hastanenin yolunu tuttum.

Hastaneye vardım ama amca uyuyordu. Uyandırmadan yanında oturdum sessizce. Sessizlikher geçen zaman dahada arttı. Amca uyuyordu, bi daha uyanmadı. Son uykusuydu bu. Sevindim biraz ondan önce ölmediğime ama yürek bi kere burkuldu. Eve gittim. Eşim evdeydi. Eşim bu evin hali ne gibi laflar söyledi bişey demedim. Ama sevgim bitmişti ona karşı. yattım uyumam için ama uyumadım. Konuştu konuştu gitti. Sabah zil çalmasıyla uyandım. Karşımda takım elbiseli bi adam vardı.
- varlayokarasii
+ Buyrun efendim
- mehmet yılmaz (herhangi bi isim) vasiyeti üzerine tek varisi olup borçlarını ve bankadaki paralarını kabul ediyor musun ?
+ ( amca gitmeden son bi takış daha yapacaktı herhalde zaten bitmiştim hep biteyim diye ) tamam dedim. Şurayı imzalayın ( imzaladım).Bankaya gittim. Amcanın 125.000 tl borcu varmış bana devredildiğinden anladım suratımda sersemce bi gülüş oldu.

Ama tam 5.000.000$ da bakiyem vardı. Aman Allahım!! hemen tefeciye borcumu verdim. Amcanın borcunu verip mezarını gümüşten çevirdim. Bakkala kalan borcu verip evi sattım. Mahalledeki tüm evleri yıktım. Yerine daha iyi evler rezidanslar diktim. Kral dairesinde ben kalıyordum. Bilgisayarı değiştirdim hayatımı yeniledim. Kapı çalmasıyla irkildim gelen eşimdi. seni çok özledim, seviyorum vs konusmaya başladı.
- Siktirgiitt haaahaahaa deyip attım evden onu. Evet daha iyi bi hayat vardı. Zengin gibi yaşadım. Kendi klübümü kurup robbeni transfer edecektim. Parayı az bulup gelmedi piç ama olsun. O zaman anladım kidaha çok para lazım. En kral mekanlara gidip en kral karıları götürdüm ama hala mutsuzdum. Artık mutsuzluğum evden dışarı adım atmamaya kadar ilerledi. Babam aklıma geldi. Aradım, bulamadım. Ölmüştü... Annemden sonra oda bıraktı beni. Param vardı ama zengin değildim. Rezidansı ve klübü sattım. Kısacası herşeyi sattım. Artık sade hayat vardı önümde ohh mis. Az parayı kendime ayırıp gerisini hayır kurumuna bağışladım. Yıllar sonra öğrendim amca dediğim milyonerin gerçekten amcam olduğunu...Yıllar sonra öğrendim babamın benim adımı diyerek öldüğünü...Zenginlik dediğimiz şey sevdikleriniz hayattaysa büyüktür. Fazlası nankörlüktür dostlarım...Teşekkür edin yanlız olmadığınıza veyahut yanlız olduğunuza..!!!Ben varlayokarasii yeni hikayelerle görüşmek üzere esen kalın...