edward mordrake

gerçekten yaşamış, tarihe trajik yaşamıyla geçmiş insan.

edward mordrake, 19yy'da asilzade sınıfının resmi bir mirasçısıydı. kafasının arkasında fazladan bir surat vardı. bu surat yemek yemez ve ya konuşamazdı. fakat gülüp, ağlayabilirdi. edward doktorlara bu 'şeytancıl kafayı' çıkartmaları için yalvarmış. çünkü sözüm ona bu kafa geceleri edward'a çok korkunç şeyler fısıldıyormuş. hiçbir doktor böyle bir prosedüre kalkışmaya cesaret edememiş ve edward 23 yaşında intihar etmiş.

http://9gag.com/gag/369929

http://en.wikipedia.org/wiki/Edward_Mordrake

bakalım hangi yönetmen, ne zaman bu trajik insanın yaşam öyküsünü film yapacak.

24.12.2011 06:26

no soporto el rap

görsel

19. yüzyılda yaşamış ingiliz soylularından olduğu söylenir. iki tane yüze sahip olup, bir yüzü normal insan silueti gibi görünürken, diğer yüzündeki ağzıyla yemek... yiyemiyor, konuşamıyor sadece gülüp, ağlayabiliyormuş.

Diğer yüzünün her gece kendisine korkunç şeyler fısıldadığını söylese de hiçbir doktor bu yüzü almaya kalkışmamış.

Kafasına ön tarafından bakıldığında yakışıklı sayılabilecek biri olurken; arka yüzünde şeytani bir kadın olduğu söylenir.

Dediğine göre bu kadın o ağlarken gülüyormuş ve psikolojisini tahrip edecek şekilde sohbete girişiyormuş kendisiyle.

Edward dayanamayıp 23 yaşında intihar etmiş...

10.05.2012 14:06

dennishan

bazı hayatlar vardır. insanların akıllarında kırıntı olarak yaşarlar. üstelik bu kırıntılar bir akıl ya da hafızada değildir. parçalanmış, un ufak olmuştur. hayatı bir bütün olarak toparlayabilmek için, cam kırıklarını toplar gibi zahmetli ve stresli bir işe girişmeniz gerekir
isidore ducasse öyleydi benim için. vakta ki, maldororun şarkılarını okudum merak ettim ve düştüm yollara. paris kimsesizler mezarlığına kadar gittim anlayacağınız.
sonra o iki satırlık hayat, birkaç cümlelik bilgi kırıntısıyla ortaya çıktı bir şey söyle isodore isimli kitabım.

edward mordrake de öyle

hiç beklemediğim, ummadığım, hatta hazır olmadığım anda karşılaştım. aceleyle bir yere yetişmek isteyip, koşarcasına tam köşeyi dönerken yapıştı alnımın ortasına.
insan öyledir.bazen hazırlar kendini yeni tanışıklıklara, yeni ufuklara. bazen ise değildir. dışa değil içe açmıştır kapılarını ardına kadar. ve pencereleri de sıkı sıkıya kapalıdır.

bilmez işte, girilen kapıdan çıkılır da ya da tam tersi.

edward zavallı edward, bahtsız edward
böyle ismiyle hitap ettiğim için, sakın ola ki çok yakından tanışma imkanı bulduğumu ve samimiyete şurup kattığımızı düşünmeyin.dedemin dedesiyle akrandı belki de..

bilemiyorum, zira doğum tarihi belli değil.

onun hakkında yazılan üç beş cümleden biri de, 19. yüzyılda yaşamış olduğu.

başı mı, ortası mı, sonu mu kimse bilmiyor.

ve sanırım daha da acısı, ilgilenmiyor da

istisnalar var tabi, bahsedeceğim az sabır.

bir de yaşadığı yerden eminiz sanırım; ingiltere

ne tarafına düşer bilmiyorum, hani belki biraz daha izini sürsem çıkabilir

bundan sonra efsane başlıyor, ekleme ve çıkarmalar

kimi sıradan biriydi, diyor kimi asilzade

hem ne fark eder ki

bahtı güzel olsun derlermiş atalarımız biz doğduğumuzda!

yoksa ha arşidük olmuşsun, ha sıradan çiftçi!

hayat hikayesi o kadar gerçek üstüydü ki, çoğu kişi kısa süre sonra bunun gerçek olmadığını, masal olduğunu ileri sürmeye başlamıştı. uyuyamayan çocuklara anlatılıyordu hepi topu 4 satırlık bu korkutucu masal.

gelelim esas meseleye, nedir edwardı bahtsız ve acılı eden şey?

edward iki yüzlü olarak dünyaya gelmiş.

mecaz değil gerçek!

tam kafasının arkasında bir yüzü daha var. gözleri, burnu, ağzı, her şeyiyle tastamam bir yüz daha.

yetişkin olana kadar, neyin ne olduğunun farkında bile değil zavallı edward.
bir süre sonra insanların kendisinden korkarak kaçtığını iyiden iyiye hissedince başlıyor acıları

lanetli olarak görüyor toplumu onu.

belki buna katlanabilirdi, bilemiyorum.

çünkü daha fenası var.

ensesindeki yüzü, adeta bir şeytani ikizi onun.

gündüzleri hep asık suratlı ve suskun.

hava kararınca bir yılan gibi tıslayarak konuşuyor ve ödünü koparıyor edwardın.

edward, bahtsız edward

acılı edward

bahtsızdı; erken gelmişti

acılıydı, onu hiç kimse anlamamıştı.

ve yalnızdı

iki yüzü vardı ama yapayalnızdı

şeytani ikiz, tıslayarak konuşuyordu geceleri

cehennemden bahsediyordu en çok

siz hiç düşmanınızı ensenizde taşımayı düşündünüz mü?

cidden sizden nefret eden, sizin de ondan nefret ettiğiniz birini her salise, her an ensenizde taşımaktan ve geceleri onunla uyumaktan!

her gece kulağınıza cehennem tasvirleri tıslanmasını.

düşündünüz mü?

sanmam, çünkü ben hiç düşünmedim ve empati yapamıyorum bu konuda ne yazık ki!

çaresiz şekilde yardım istiyor çevresinden ve elbette doktorlardan

bu bir lanet diyor halk ve ne yazık ki doktorlar da!

nihayet gencecik bir yaşta..

23ünde yani.

canına kıyıyor.

kimi kendini zehirledi diyor, kimi bir balkon demirine astığını aktarıyor.
kimine göre ikisini birden yapmış.

belki önce zehri içti, baktı ensesindeki şeytan konuşmaya devam ediyor, geçirdi köhne bir urganı boynuna ve paslı bir balkon demirinden kendini boşluğa bıraktı.

kendince son veriyor acılarına.

tıp, o yaşarken elini bile uzatmadı ama ölümünden asır sonra mezarını aradı inceleyebilmek için.

bilmem ki bulabilirler mi?

bulup açsalar o mezarı

edwardın ensesindeki o şeytani ikiz, mezarda da rahat bırakmıyor mudur o bahtsız ruhunu?

http://inaturl.com/38477