dus kirimlari

A.Telli'ye

Hüzün isyana dönüşmedi Ahmet Abi
mekanı oldu yorgun ömrümüzün
hayata öylesine bulaştırdık ki
ıssız bozkır gecelerini
yırtılıyor gökyüzü kederinden
yavrularını yiyiyor o kor gözlü kedi

Her gün biraz daha kapandık içe
rengini yitirdi dostluk kumaşı
başkaldırıydı ya isyanın diğer adı
salgın düş kırımlarında yitirdik onu
genzimize doluyor çöl kokuları
mehdiler tanımlıyor artık aşkı,
dağlar tükendi mi Ahmet Abi?
Birbirimizi düşünen bir avuç kaldık

Gülü katrana bulayıp da
dikiyorlar halkın bağrına
metropollerin çöplüğünde
yanık bir hava büyük çoğunluk,
Yeni Dünya düzeni diyorlar ya
yüzelli yıldır arkamızda o harami
biz sıkarken genişliyor onun kemeri
ve içerdeki işbirlikçileri
yani su gibi delikanlıların
geleceğine dair kalem kıranlar
darağacına çekiyorlar koca ülkeyi

Köz altındaki kıvılcım
rüzgarını bekliyor aklın,
bu tılsımlı coğrafya tufanlara gebe
çürüyen suların türküsü anlatıyor bunu
gözlerimizdeki ay yangınları bir de,
gençliği birbirine kırdıranların
aralarından su sızmayan muhabbetine
"kalbin onsekizbin fitte tüketti
yakıtını ah elinden şimdi
ne gelir" deme
deme Ahmet Abi. * *