doğada işemek

aristo mu demişti "insan düşünen bir hayvandır". düşüncesi onu hayvanlar aleminde ayrı bir noktaya taşır ve fakat yinede hayvansı bir takım şeyleri yaşamayı sever. doğada bir ağaç gövdesine işemenin tadı değişilmez bir çok şeye. doğada işeyin efenim, çekinmeden.

uzun yollarda sıkça karşılaşılan durumdur.

ani bir frenle durulur,el freni sertçe çekilir,izmarit yere atılır ve müsait bir ağaç dibi bulunur hafif hafif sallanırken aynı anda etraf kontrol edilir ve yüzü bir gülümseme kaplar sanırsın ki nirvanaya ulaşıldı.

bu rahatlık er kişiye hastır.

kadınlar için daha zorluk yaratması nedeni ile; erkeklerin rahatlıkla yerine getirdikleri acil ihtiyaç giderme şekli.

"küçü bir anı;
yer marmaris , tekne gezisi ile kıyı boyunca gidiliyor; tepede aklı sıra yola sırtını dönmüş er kişisi uçurumun tepesinden ummana doğru hacetini gideriyor.. akabinde bir tekne dolusu insan alkışmaya başlar. er kişisi gayet tebessümkar bir şekilde el sallayarak alkışlara karşılık verir. "

doğayla bütünleşmek için yapılan kıroca bir başlangıç hareketidir