değer vermek

kendinden çalıp başkasına vermek değildir..
zira böyle yaparsanız, karşınızda arşa doğru yükselen bir kıç görebilirsiniz..
yani, dozunu ayarlamak lazımdır.. ne siz alçalın, ne o yükselsin..

ola ki bu mükemmel dozu onunla beraber yakalamışsanız, ne mutlu size..

işte o zaman, ''ciddi ciddi hayatla mücadele edebilme gücüne ve bu gücü yanyanayken yaratabilme yeteneğine'' nail olursunuz..

bazı matematik sorularını çözerken yapılan harekettir. eğer doğru cevap e seçeneğindeyse zaman kaybından siki tuttugunuzun resmidir.

matematikte sıkça rastladığımız durumdur.
(bkz: x e değer vermek)

karşılığını göremediğin zaman yıkım yaşatan kavramdır.

bunu birde şiirini yazmıştır ünsüz şair:
değer vermek değer veriyorum demek değil
öyle körü körüne cahilce aptalca
sadece beş on harfi birleştirmek değil değer vermek
değer vermek sevmek demektir
seviyorum demek seviyorum seni demek değil
sevdiğini belli etmen gerek birşeyler yapman
emek harcaman lazım biraz terlesen olur yani
yani ekmek parası kazanır gibi
inşaatta tarlada fabrikada çalişir gibi
sevmek budur sevişmek budur işte
sevişmek öpmek demek değil dudağından
ellemek değil hiç ellenmemiş yerini vucudun
sevişmek dokunmaktır karşıdakinin gönlüne
hatta güçün yetiyorsa yüreğini ovalamaktır
sevişmek demek karşılıklı sevmektir sevmek
ağlamak demek göz yaşının akması değil
ağlamak hatanı anlamaktır pişman olmandır
bir daha o hatayı yapmamandır ağlaman
sadece gözlerle olmaz ağlamak
gönlünlede ağlarsın gözünlede aklınlada dilinlede
emek vermek te işte bunların hepsidir
aşık olmakta gönlünle verdiğin emektir
aşık olman söylemeden birşeyi yapman demektir
hiç sevmemişsen eğer
en son olarak
okuma bunu hiç
sen hiç yaşamamışsın demektir.
imza selaminc.

adam yerine koymak. *

değerli verilen insan değer gördüğün insan olmalı sadece kaybetmekten korktuğun insanlara değer verilir. bunu yaptıkların gösterir zaten ama kaybetmekten korktuğun insan sayısı fazlaysa aslında en değerlisin dediğine yalan söylemiş olursun . anlayana bu yazı...!

değene yapıldığında değecek eylemdir.

yanlıştır zira insan kendi değerini bir şekilde zaten taşır.eğer bir kişiye kendin değer verdiğini düşünüyorsan zaten o ilişkinin bitiminde bencilliğinle yine kendini değil hep onu suçlu bulacaksın.

kesinlikle hak etmediği değeri kimseye vermemek lazım. eğer karşındaki insan ona değer verdiğini anlarsa karşındaki insanı tanıyamazsın bambaşka bir insan olur. herkes için geçerli olmayabilir tabi.

yaparken çok dikkatli olunması gereken hadise. bardağa kola doldurur gibi hızlı yapmayacaksın köpürtmeyeceksin eşşek sıpalarını.

verilene göre değişir.

varmıdır bunun bir ölcüsü kime göre neye göre verilir. öğrenmek istiyorum ki fazlasını verip insanları sımartmayım.
insanlar bızden uzaklaşsın diye mı deger vermemiz gerekiyor.
peki neden o zaman sevdiklerimize veriyoruz degeri. madem ki önemseyince uzaklasıyor nefret ettiğimiz kişileri önemsemek daha mantıklı olmaz mı. tamamen çıksınlar hayatımızdan.
birine sen benim için degerlisin önemlisin diyorsak. artık o kişiyi hayatımızın bir parcası yapmış sayılmıyormuyuz. es, arkadas, sevgili, aile hepsi için gecerli.
bugun anladım hayatımıza almıyormuşuz. bu kelimeyi laf olsun diye alışkanlıktan kullanıyormuşuz.
ağızdan çıkan kelimelerin sorumlulukları ağırlıkları olmalı tıpkı sen benim için degerlisin gibi.
eger söylenmişse hissetirilmeli karsındakine eger bu hissetirilmezse o agızdan çıkmasın daha iyi. gereği yok boş yere ceneyı yormanın.

gerçekleştireni hüsrana uğratan eylem.
bir insanı önemsersiniz.
verdiğiniz sözü tutarsınız.
sonra bir bakarsınız sizi sallamamış.
insanoğlu çiğ süt emmiştir derler.
evet öyle.
ne kadar içten, dürüst, iyi olursanız o kadar üzülürsünüz.
iyi niyete , merhamete lanet edersiniz.
yaptığınızı insanlık kavramına armağan eder, çekilirsiniz.

dozundan fazla değer vermeyin kimseye, özellikle de önemsendiğini gördüğü anda zig zag çizenleri ayrı tutun.öyle ya, nasılsın sorusu bile egoları şişirmeye yetebiliyor.bir de derler insan gaz ile çalışmaz, halbuki ben helyum gazı görüyorum çoğunda.

her insana verilmemesi gereken insanın en değerli hazinesidir. önce değer verir insan karşıdakine sonra devamı gelir; sevgisini verir sonra parasını, malını mülkünü belki bedenini paylaşır... hatta canını vermeden önce değer vermiştir kendi canından öte...

Mevlana der ki;

"insanın değeri ne ile ölçülür bilir misin?
Aradığı şeyle!
insan neyi ararsa ona layıktır.."

çoğunlukla karşılığı değer görmemek olan, günümüzde fazlası ile ayağa düşmüş erdemlerden biridir.

(bkz: erdem)

çoğu zaman, şu hayatta, sadece matematikte işe yarar.

net biçimde göte patlar, her insan denemiştir bunu ve hangi çiğ süt emmişten olumlu bir geri bildirim alabilmişizdir ki, herşey tecrübe deyip viraja temkinle girmek lazımdır, ancak gel gör ki kimisi de ısrar eder benim gibi.

kime ne kadar verileceğinin çok iyi hesap edilmesi gereken bir ölçüdür.

kendini değersiz bırakmaktır. önce kişiyi doğru seçmek gerekir.

onsuz bir hayatta kendim dışında herkesi layık gördüğüm şey, en çokta ona.

Fazlası çok daha zararlı olan durumdur tecrübeyle sabit. insanlara hak ettiği değeri vermediğinizde bunun geri dönüşü kolay olabiliyor ya da bir şekilde düzeltilebiliyor. Ama tersi durumda burhan altıntop'un da söylediği gibi 3 kuruşluk adama 5 kuruşluk değer verince o 2 kuruş için bir götünüzden kan almadığı kalıyor.

sonucu değer verilen kişinin tepenize çıkıp canınıza okumasıysa zaman kaybı olan aktivite.