deplasmana gitmek

bir nevi destek biçimi. ama türkiye' de en az 5000 kişi değilseniz yapılmaz. sonra üstünüze yaldır yaldır ev sahibi takım taraftarı yağar. gidilmez abi. otur evinde izle.

eyüpspor ile karagümrük deplasmanına gitmenin verdiği haz hiçbir şeyde yoktur.

mağlubiyet ile sonuçlanmışsa bitmeyen yoldur.

Cesaret gerektirir.

ibb taraftarı olmaktır.

erkek için kayınbabanın yanına gitmek, hanım köyüne gitmek için kullanılır.

ölmeden önce yapılması gereken aktivitelerden biridir. konvoy halinde bulunulan şehirden çıkılır deplasman kentine turistik gezi edasıyla kornalar çalına çalına gidilir. polis kontrolleri, amigoların deplasmanda bir başka oluşu, stadda yenilen köfteler, gol sevincinde yabancı olduğun yerdeki heyecanı hissetmek... imkanı yakalayınca kaçırılmaması gereken yolculuk ve keyif halinin bileşimidir.

en zoru deplasmanda yaşamaktır. takım senede 1 gün gelir onda da dayak yemeyi göze alıp formayla maça gidilir. gönül verdiğimiz renkler için gereken yapılır.

azınlık olmaya; ama azınlığın büyük desteğini göstermeye gitmektir.

gece 12'den bilet kuyruklarına girilir.ama sabah 7 de geleninde bilet aldığını görünce kahrolunur.daha sonra eldeki bilete mükemmel teklifler gelir. 66 liraya alınmış bilete 225 veren oldu. ama arkadaşları ve takımı satmamak adına bilet elde tutulur. maç günü kadıköy'de kız arkadaşla gezilir.ilk saatler boyunda atkı vardır ama kalabalıklaştıkça kadıköy , sarı kırmızı atkı saklanılır. sonra oradan mecidiyeköye geçilir. topluca tekrar kadıköye dönülür. maçtan 2 saat önce girilip 2 saat sonra çıkılır. ve fener yine kazanır. hüzünlü olur. maç sonunda herkes çekilmez abi yaa bi daha gelmem der.ancak 2 gün sonra kanka para biriktir kupada eşleşirsek yine gitcez denilir. bambaşkadır deplasman havası. o ortama girildikten sonra herkesle futbol tartışılmaz artık. kendini fanatik veya fotomaç okuyanlardan farklı görürsün. deplasman yolculugu çok şey katar futbol adına.

beşiktaş'ın kadıköy çıkartması buna en önemli örnektir.

3. liglerdeki, derbi niteliği taşıyan maçlarda çok tehlikeli olan aktivite.

kişinin desteklediği takıma olan hislerini doruğa çıkaran olaydır. yaklaşık iki gününüze malolur ama o birlikteliği yaşadıkça yaşadığınız o yorgunluğu hissetmezsiniz bile. deplasman otobüsü tam bir düğün yeri gibidir. yol boyunca şarkılar,tezahüratlar büyük bir kenetlenmeyle söylenir. o gün çocuklarınıza ve torunlarınıza anlatacak bir çok anınız olur. dün ilk defa yaşadığım bu duyguyu ömür boyu unutmayacak olmam da buna delalettir. bu arada alen abiyi,ayhan abiyi,cem abiyi vs. görmek, onlarla yolculuk etmek ve bir de memlekette olmak çok heyecan vericiydi.