delirdim mi acaba

kendi kendine konuşup durduk yere gülen kişilerin kendi kendine sorduğu soru cümlesidir.

- göt, bok, sıç... töbe töbe töbe allam... sıç bok... töbe töbe allam! yanlışlıkla aklımın içine girmiş... göt böceklibok...
töbetöbe... inneatayna... sıç... eneee töbe allam töbetöbetöbetöbe... adamın götü bok yemiş... allam çok töbe! delirdim mi acaba? lan O.O

son günlerde kendime sıklıkla sorduğum soru cümlesi...
harbiden delirdim mi acaba ?

Ansiyete belitisidir.

iki aydır bu haldeyim ve hiçbir şey hissetmiyorum. Üzüntü acı yok.

Sabah 8 de kalkıp okula gidiyorum. 3 saat boyunca derste konuşmuyorum. Sonraki dersim için arada saatler oluyor. Ben o üç saatte de gidip tek başıma yemek yiyorum. Oturuyorum. Kampüste o yana bu yana gidiyorum. Kütüphanede ders çalışıyorum. Ama bu arada bir kişiyle bile konuşmuyorum. Herkes arkadaşlarıylayken, ben tek başıma onları izliyorum.

işin garip tarafı şu ki, yapayalnızım diye ağlayıp üzülmüyorum. Garip bir hissizlikle kalakaldım. Acaba delirdim mi de bunlar normal geliyor? Çünkü akşam 6 da eve dönersem anca annem babamla konuşuyorum. Akşama kadar ağzımı yemek yemek dışında açmıyorum. Hani diyorlar ya bir insan günde ortalama bilmemkaç yüz kelime konuşur diye. işte benim o sayım 100 ü aşmıyor.

Benim hayatım nereye gidiyor? Zebercet ile dalga geçerken onun durumuna mı düştüm?

gülme komşuna gelir başına ve geçmiş olsun.

bu soruyu sorabiliyorsanız henüz değil.

bazen o kadar çok düşünürüz ki beyin dış algılara kendini kapatır. çünkü onu kapasitesinin üstünde kullanmışızdır. bu yüzden öfke, sevinç, hüzün gibi duyguları hissetmeyiz. korkmayın bu bir savunma mekanizmasıdır. çaresi de fazla düşünmemek, farklı şeylere yönelmektir.

acaba bir dahaki döneme aynı ders adıyla 2 ders alıp almanca mı öğrensem en azından a1 biter. tek derdi sınavlarının aynı anda yapılması.

tamam düşünmeyin böyle kötü şeyler. delirmek için henüz erken ya da çok geç kaldık. bilemedim şimdi. fakat sen yaz, sürekli yazma teyakkuzunda ol. kelimelerin delirsin, cümlelerin çıldırsın. seni dünyanın en normal insanı yapabiliyor bu hal. sürekli yaz, bıkmadan usanmadan, bazen kendini zorla. harfler senden firar etmek istesin. yazacak bir kelime bulamasan bile yaz. suskunluğunu delilik sanma. yazabiliyorsan suskunluklarını ne mutlu sana. sen deli olamazsın o halde. belki içinden delirirsin. cümlelerin devrilir. yanına biri oturunca gözlerine bakar ''aklından ne geçiyor'' diye ama okuması zordur. bırak merak etsin. sen sus ve yaz. onlar konuşup okusunlar. yaz ki delirmediğini görsünler. anlam aramadan, içinden delir ne olacak? boşver. anlamsız olsun. birkaç kere delirme sınırında seyreder yaşam. sonra ölür gider serancam.