cancamdan kalp

külkedisi'ne

çamların buğusuna çizdiğim
camdan kalp

ve içine babam dü$en ormanlar

çocukluğum, kır çiçekleri
ve kır çiçekleri kokan annemle dolu $imdi

ve, $imdi, annem kokan kır çiçekleriyle...

her sevi$meden sonra kırkıpmızı kızaran yüzün,
be$ duyunun mükemmel dalgınlığında
yüzdürdüğümüz kaptanı biz kağıttan gemi
ve demir niyetine atılmı$
bir deste destandan siyah-beyaz çekilmi$
bilcümle a$k efsaneleri

hiç bekleme, bahsetmeyeceğim
pencereme kaçan güne$ten,
beni benden kurt'aramayan dolunaylardan,
kuyruklu yıldızlardan,
ismi cismine
cismi ismime
simsicimle bağlı a$klardan

bahsetmeyeceğim

zorlama beni.

Reha YÜNLÜEL..

(bkz: camdan kalp) *