bitmemiş senfoni

büyük şirketlerden birisinin genel müdürü, gerçek bir klasik müzik aşığıymış. günlerden bir gün, şehre ünlü bir orkestra
gelmiş. vereceği konserin en önemli parçası da schubert'ın ünlü bitmeyen senfoni' siymiş'.
genel müdür bu eseri dinlemek için çok hevesli
olmasına rağmen, işi nedeni ile, konsere gidemeyeceğinden, gelen davetiyeyi şirketin verimlilik uzmanına vermiş ve 'lütfen bu konsere git ve bana izlenimlerini
aktar' demiş.
genel müdürden aldığı talimatla, konsere giden
verimlilik uzmanından, ertesi gün bir değerlendirme raporu gelmiş..

sayın genel müdürüm diye başlıyormuş.

1- dört obuacı konserin önemli bir süresinde boş oturdular. bunların sayısı azaltılırsa konsere daha çok katkıda bulunurlar.

2- orkestrada on iki kemancı var. bunların hepsi
aynı anda hareket ediyorlar, ve aynı notaları seslendiriyorlar. bence
ciddi bir yanlışlık. kesinlikle personel tasarrufu yapılmalıdır.

3-onaltılık notalara ağırlık verilmiş. doğrusu büyük ziyan. seyirciler
sekizlik ve onaltılık notalar arasındaki farkı anlamaz. bu nedenle onaltılık notalarla eser çalarak yüksek ücret alan elemanlar yerine, sekizlik notaları çaldırıp, düşük ücretle çalışan stajyerler kullanılmalıdır.

4-yaylı sazlarla işlenen pasajlar, nefesli sazlarla aynen
tekrarlanıyor. bu durum gereksiz tekrardan başka bir şey değildir. dolayısıyla tekrarlar önlendiğinde, iki saatlik konser yarı yarıya inecektir.

özet olarak sayın genel müdürüm eğer schubert bu önlemleri alsaydı 'bitmemiş senfoni' kesinlikle biterdi.
arz ederim efendim.
* *

franz schubert'in 8 numaralı si minör senfonisinin adıdır. evet, tek bitmemiş senfoni bu değildir, ama bitmemişlerin en ünlüsüdür. fakat işin doğrusu şu ki, schubert kimi zaman kararsızlık yaşayan bir bestecidir ve üç-dört piyano sonatını da bu şekilde yarım bırakmıştır, hatta müziğin ortasında ve bitiş çizgisini çekmeden!

ama bu senfoni, özellikle haşmetli ve dramatik ilk bölümü ile bir başyapıttır. viyolonsel ve kontrabasların kötümser bir mırıldanmayı andıran girişleri ve belli belirsiz yaylı çalgıların eşliğinde tahta üflemelilerin duyurduğu melankolik bir tema... ardından viyolonsellerin sunduğu ikinci bir tema, bir parça daha umudu içerir, tam bir pürüzsüz mutluluk içerisinde olmasa da...

ikinci bölümde ise schubert huzuru ve dinginliği bulmuştur...

bu eser üzerine metropolitan operası new york'da yapılacak bir bale temsili için salvador dali dekor olarak kullanılacak bir tablo yaratmıştır...