bir psikolojik test

önce musluğa, sonra kapıya, sonra telefona, sonra çamaşıra en son hepsi kardeşe.

musluğu kapar, kardeşimin yanına giderim. onu kucağıma alıp, telefona bakarım.. telefon elimdeyken kapıyı açarım. en son da çamaşırları toplarım.. zaten 1dakika da dursa bir, 10 dakika da dursa bir. ıslanıcak en nihayetinde.

kapıyı açar gelen anneme bütün işleri havale ederim, sonra da basar giderim. bu ne amk tüm dertler aynı anda mı gelir. sikerim böyle işi lan.

Kapıya, iki dakka durmasını söylerim. Maksat ben burdayım ama şimdilik meşgulum manasında.
Veledi oyalarım sonra ilk, küçük yaşta bilincine yalnız bırakıldığı nakşedilmesin diye.
Telefonu sonra ararım diye direk sustururum, ki zaten hep öyle yaparım.
Musluğu kapatırım, ardından kapıya koşar koca bir merhabayla açarım.
Zaten ıslak olan çamaşırlar altı üstü kurumadan ıslandılar fikriyle, önce toplar, bi güzel sıkar, sonra yağmurun dinmesini beklerim.

musluğu kapatır, kapıyı açarım. gelen kişi kardeşimle ilgilenirken çamaşırları toplarım. telefondaki tekrar arar zaten eğer önemli bir konuysa.

telefona bakar, bakar bakmaz kapatır, kapattıktan sonra annemi arar " kadın evine dön! ortalık pazar yerine döndü " der, onu beklerdim.

önce kardeşimin yanına gider onu alırım, sonra kapıya bakarım, telefon o sırada zaten kapanır, kapıdaki tanıdıksa kardeşime bakmasını rica ederim değilse zaten kapıyı açmam sonra musluğu kapatır, çamaşırları alırım ve tekrar makineye atarım. bu mudur? budur. *

kaçarım lan o evden nasıl bi evmiş öyle amk musluk açılıyo falan.

bi sigara yakarım zevk almaya bakarım.. trollüğü bırakırım sonra.
kardeş.
musluk.
kapı.
çamaşır.
telefon.

kardeşimi sakinleştirip koşa koşa banyoya giderim musluğu kapatirim. sonra telefonu mesgule atar ve calan kapiya kosarim. e camasirlar zaten islak degil miydi? birak oyle kalsin...

korkudan telaştan evden kaçarım. kardeşimi de alıp tabii.

sıraya göre sondan başlayarak yaparım.

önce kardeş susturulur. Kardeş susunca koşarak telefona bakılır telefonda konuşurken musluk kapatılır. Sonra kapıya bakılır. Çamaşırlar zaten ıslandı o ana kadar. Az daha bekleyiversin nolacak.

Dipnot: vay arkadaş ne önemsiz bir cinsel hayatım varmış.

musluğu kapatıp telefonu açardım o sırada da kapıyı açardım , onlar bitince de kardeşimle ilgilenir sonra da çamaşırları toplar içeri asardım.

koşarak telefona bakarım. konuşurken kardeşime bi' tane çakarım o susar(susuyor)."geldiiiim!" diyerek kapıyı açar, biraz bekle diyerek koşup musluğu kapatırım. çamaşırlarda ıslansın kapıya baktıktan sonra kısa süreli programda tekrar yıkar, annem gelmeden asarım.

ne olursa olsun hemen küçük kardeşimi alırdım suyu kapatırdım telefonu açardım kapı ve çamaşırları sona bırakırdım. küçük kardeşimi güvenli bir yere bırakıp kapıyı açardım. kapıdan gelebilecek herhangi bir tehlikeden uzaklaştırmak için elimden geleni yapardım. telefon konuşmamı erken bitirip kapıyı açardım. bir anlık dikkatsizlik ile kapıdan gelebilecek tehlikeye karşılık veremeyip kötü sonuçlara yol açmamaya çalışırdım.

(bkz: çamaşıra sokuyum kardeşime bir şey olmasın)

musluğu kapatırım,kapıyı açarım, telefona bakarım, çamaşırları kaldırırım, kardeşimi sustururum.

kardeşime, zırlamayı kes kapıya bak, diye bağırır ve musluğu kapatmaya giderken telefona bunca meşguliyet içinde açmaya değer birisi mi arıyor diye gözatar (bu doğrultuda açarım ya da açmam) ve musluğu kapatmakla birlikte küfürler eşliğinde balkona çamaşırları toplamaya giderken "kim gelmiş" diye kapıya da gözatarım, eğer aile bireyi ise zaten sallarım ve kardeşimi de "gel lan çamaşırları toplamama yardım et" diye sürüklerim. gelen farklı biriyse de, ne kadar farklı olabilirse... işte postalarım bir şekilde. zaten ya satıcıdır, ya komşu, ya da fatura bırakmaya gelen kişi, ya da postacı... her halükârda postalarım. en mantıklısı da bu gibi. sıralamaya bakacak olursak, kardeş=musluk=(telefon)>kapı>çamaşırlar