ben seni hiç sevmedim ki

düşümde yarattığım hayale sen demişim
oysa ben seni değil, o hayali sevmişim.
(bkz: bu dag ne ruzgarlar gordu)

hürrem sultanın, ölürken sultan süleymana sarf ettiği söz öbeğidir aynı zamanda.

devamı;"sadece arzuladım" dışında kabul görmez,devamı gelmez.

ben seni hic sevmedim ki
yorgun aksamlarda soyledigimiz sarkilari sevdim
bir cicege gulmeni bir gule benzemeni sevdim
bir de yildizlari sevdim
eylul aksamlarinda gelip gozlerinde durdular
ben seni hic sevmedim ki

beni yola kodugunda ayrilmayi sevdim
kursunlari sevdim beni vurdugunda
aglamayi sevdim beni unuttugunda
aglamayi sevdim yanliz oldugumu anladigimda
ayakta kalmami sevdim
yikilmami sevdim seni her hatirladigimda
ekmegi sever gibi sevdim sensizligi
su gibi ozledim temmuz gunesinde sesini
ikindide yagmur gibi
geceleyin ruzgar gibi sevdim seni sevdigimi
ben seni hic sevmedim ki

kuslara sarkilar ogretmeni sevdim
menekseyle konusmani
nisana hatirlatmani
baharin adinda yanlizlik olmadigini
dustugum zaman kanayan yanlarimi
ve tuhafligimi usudugum zaman
sakiz satan cocuklari yeni cikan sarkilari
her kaybettiginde kazanan yanlarini sevdim
denize dusmus gul gibi dustum atese
ben yangini sevdim
ben yandigim zaman boyle iste
ben seni hic sevmedim ki

bir gece ceylan indi dagdan kalbine
bir gece siir gibi kibrit alevinde
alemin ortasinda kimsesizligin sesinde
bugusunda sabahin
acimasizliginda ahin
aglayan yuzunde isanin
ferahlatan gucuyle duanin
korkutan yaniyle narin

gulun ustune
tutundugum umudun ustune
korkunun ustune
senin ustune
hepsinin ustune
ben seni hic sevmedim ki

gittigin zaman
gitmeni sevdim
evreni sevdim geldigin zaman
kalmani sevdim
urkuyordum sana sana alismaktan
yinede sevdim gulumsemeyi
mendilimi sallarken seni goturen trenin arkasindan
kirlara ilk kar dustugu zaman
olumun en guzel oldugunu sevdim
seni icimde oldurdugum zaman

her kaybettigimde kazanan yanlarini sevdim
denize dusmus gul gibi dustum atese
ben yangini sevdim
yandigim zaman boyle iste
ben seni hic sevmedim ki
ben sevdim mi adam gibi severim.

hiç bir şiir şuanki ruh halini anlatamazdı. ağlattı resmen.

Koymuştur.

ben seni hiç sevmedim ki
yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim.
bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim.
bir de yıldızları sevdim
eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular.
ben seni hiç sevmedim ki.

şeklinde devam eden ibrahim sadri şiiri.

ben kesin sevmişimdir.

küçücük çocukken bile her gün uyurken "allah baba ben dünyadaki bütün insanları çok seviyorum. kimse ölmesin." diye dua ederdim.

sevmediğim insan azdır. ben sevmiyorsam sizde bir bok vardır.

Gülüşün çok tanıdık gelmişti.
Kemiklerimi kıracak gibi sarılmanı sevdim.

Sen kimsin be kadın,
Ben seni hiç sevmedimki,
Ağlamadım arkandan
Kendimi meylere vermedim
Ruhum çekilmedi giderken

Sen kimsin be kadın
Ben seni hiç sevmedimki.

'Evreni sevdim geldiğin zaman.
Kalmanı sevmedim korkuyordum sana alismaktan.
Yine de sevdim gülümsemeyi,
mendilini sallarken seni götüren trenin arkasından...'
Diye devam eden ibrahım sadri şiiridir.