ben ozzy

kendisiyle muhabbet edermiş gibi bir anlatımı olan ozzy osbourne'un otobiyografi kitabıdır. birinci ağızdan o dönemlerdeki gelişmeleri dinlemek* ayrı bir keyif vermektedir.

ozzy osbourne'un otobiyografisidir. kitabın kapağı şu şekildedir:

görsel

sadece ozzy hayranları için değil, samimi bir şekilde yazılmış otobiyografi sevenler için de on numara bir kitaptır.

orijinali I am ozzy olan kitaptır efenim.

görsel

Uyuşturucu kullanıktan ve sarhoş olduktan sonra ki anılarına bol bol yer vermiştir.

Bu güzel anıları kitabı daha da çekici kılmaktadır. Eğer bir rock star ın en uç düzeyde nasıl yaşadığını ve eğlendiğini merak ediyorsanız kaçırmayın bu kitabı.

Hele tavukları pompalı tüfekle katletme anısı vardır ki tadından yenmez.

black sabbath'la birlikte kariyerinin en parlak dönemini yaşayan john osbourne'nun başkalarının asla anlatamazsın, bu kitap bitmeyecek demesine aldırmadan yazmaya başladığı, bir süre sonra hiç bir şey hatırlamadığının farkına vardığını ve bu kitap dışındakiler haricinde hiç bir şey hatırlamadığını kitabın başıda bize duyuran otobiyografi denilebilecek tarzdaki kitabıdır.

osbourne'nu anlamak, o'nu iyi tanımak için mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum kitabın.

kitapta sıradan bir işçiyken, hayatının sonuna doğru california ve başka yerlerde birden fazla eve sahip olacak seviyeye ulaştığını anlatıyor, osbourne. o'nu anlamak için bu noktadan hareket etmeli diye düşünüyorum. aralarında uçurumlar olan bu iki seviye arasındaki yolu sadece zenginleşerek atlatmamıştır kanımca osbourne. hayata bakışı da değişime uğramıştır *, bir zamanlar karşı olduğu şeylere sahip olmakla mutlu olduğunu anlatıyor adam, farkında olmadan. pink floyd'a bakışının değişmesini de buna bağlıyorum. diyor ki*: "başlarda bunlar, kolejlerde okuyanlara hitap ediyor diye dinlemezdik, sonradan kendimizi daha fazla mahrum bırakamadık."

babasının kendisiyle ilgili kehanetlerinin tuttuğunu anlatmakla başlıyor işe osbourne. babam diyor, biraz içtikten sonra şöyle derdi: "sen ya çok ünlü olacaksın ya da hapse düşeceksin." bu iki kehanette tutmuştur. evlerinin arka sokağındaki bir mağazayı gözüne kestiren osbourne, üç kere hırsızlık girişiminde bulunmuştur. üçünün de hikayesi birbirinden komiktir. mağazayı ilk kez soymaya gittiğinde yanına fener almayı unutur, hiç bir şey göremediği için, eline geçen ne varsa alıp çıkar, sonra bi bakar ki çaldıkları bebek eşyalarından ibarettir, işine yaramaz. ikinci girişiminde yanına fener almayı unutmaz, bir televizyon çalar fakat dükkandan çıkıp kaçarken atlaması gereken duvarı unutur; duvardan aşağıya düşer, tabi televizyonda o'nun üstüne. üçüncü girişimde daha profosyonel davranan osbourne, yanına fener ve eldiven alır yakalanmamak için, fakat aldığı eldivenin baş parmağı yoktur. bir kaç parça tişört çalar ve onları satar. bir süre sonra parmaksız eldivenin azizliğine uğrar ve tutuklanır. ikinci kehanet ise ünlü olmasıdır. bunla ilgili fazla söze hacet yok.

'ozzy bey! sanırım alkolünüz de bir miktar kan bulundu.'
cümlesi akılda kalanlardandır.

geçenlerde edindiğim harika kitap. Benim gibi kitaptan nefret eden biri için bile çekici gelmiştir.

Spoiler

Kitaptaki bu aşırı samimi hava gerçekten harika. Ki zaten olmasa hayatı oldukça ilginç şeylerle dolu ki inanma imkanınız olmazdı.
Ozzy'nin solo kariyerine başladığı dönemlere kadar geldim. Ben black sabbath'ın kitapta çok daha fazla yer alacağını bekliyordum. Uyuşturucularla olan muhabbetler kitabın çoğu yerine hakim.

Spoiler

o dönemleri merak eden Herkesin okuması gereken kitap.