ben bir katilim

dedemin evinin yakınında yeni doğmuş kediyle oynamaya başladım sonu acı şekilde bitecek bir oyunun ilk perdesi, kedi nerden baksan bir aylık bir evin önünde taş zeminin üzerine uzanmış miskin miskin yatıyordu. aklıma o yaşın getirdiğ bir ibnelik ile derhal dedemin evine koştum. bir yumak çetik ipliği bulmuştum bunla kedi ile güzel dakikalar geçireceğimi umuyordum. ucuna bir dügüm atıp kediyi gezdirmek için tasma yaptım kedinin boynuna geçirdim ama hareket etmiyordu kedicik, galiba hasta olmalıydı genelde o mahalledeki kediler çevik ve oyun oynamayı severlerdi fakat bu miskin ve yavru kedi bana direndi yerden kalkmadı ben 10 yaşımın verdiği ibnelik ile kediyi bir kaç metre zorlayarak yürüttüm daha sonra kedi yere düstü ruhunu teslim etmiş oldu ben ise kedi katili olmuştum.
istemeden bunu gerçekleştirdim kedilerin poposuna sapanla misket atan fotbol topu ile duvara yapıştıran hür çocuklarından değildim.

çocukken katil olmaya karıncalarla başladım. sonra insanların duygularını öldürmeyle devam ettim. ben katilim. inkar etmiyorum. kendi vicdanımı ve insafımıda öldürdüm.