bugün

küçük iskender'in the kırmızı ba$lıklı istasyon $efi'nden bir yazısı..

1. Denizimin içinde ince ürkek bir elmas üzerinde sopaya serilmi$ bir nota $ans eseri dali'nin unuttuğu. ve kan lambanın sesi biraz cam eh i$te ya$adığım bu sadece ama
-inanın-
dü$lerim daha mavi, daha parlak üzerinde dü$ünmek yoruyor $imdi, $imdi dü$lerim susuyor.
Lavanta kokulu okuduğun bu prolog, eskimi$ bu korku gibi yitik bir leke rahat ettirmez suskun bir ruhu, utanır idamı unutulmu$ bir mahkum gibi ölüme aç nasılsa tanrılar tanır ve izinsiz bir öpü$ gibi unutmak nasılsa ölüm yanılır.
-bil ki koro-
oyunun üvey çocuğudur, $imdi çözül lalelerin dökülsün, kaybolsun rol, sussun tirad, dursun oyun, sen soyun. soyun ki bu ucuz bedenine ölüm olsun suskunluk gülü$ün, yanık lastik kokusu. hadi sökül unutma. ilizyonu kır. sanma. umma nasıl olsa ayna seni anlatır.
Uyu peki artık uyu. susmak akıtmaz kanını.
Silah geçmez dü$lerinden
Ölmek acıtmaz canını

aralık 95 - şubat 96
nurkan erpulat
© copyright 2005 - 2026