aşk ı zeynep

kalabalığın ardından izlerken seni

kalbim uçmak üzere durdurulamaz bir serseri

zeynep diye haykıran gök, durduramaz kendini akar yağmur gibi

o yağmur ki kopardı seni, elimde kalan ise asrın çaresizliği

aşkım taşar yerinden, taklit ederse tanrı sesini

o mavi gözlerin yetecektir, bildirmekte haddimi

hisler ki sana ait, almalısın benden ezeli

geleceksen haber ver, kelebekler olmalı anın şahidi

şahit ki, kalmayacak haftaya bedeni

sadece sen olmalısın gözümde, dünyada ebedi

kıyametler kopsa, gelmez ki bana haberi

kapandı gönül bir kere, açılmaz görmeden o gözleri

bir köle ki düşün, olmazsa olmaz sahibi,

aşkın arar sahibi, bu halde kıskanır yetimi

uykular haramdır, sensiz yine sabah seheri

görünmem kimseye, sensiz vücud andırır cesedi

bana hayat veren zeynep, bir gün mutlaka bul beni

yoksa seni ayıplayacak, beni doğurduğun ki şahit doğum meleği

aşka susayan bedevi idim, tanrının bile unuttuğu anda

bütün görülenler bir seraptan ibaret olmalıydı o anda

gözlerim gözlerine değince bir kıvılcım ki, dikkat-i şayanda

içimdeki aşk ı zeynep in sahibi de sendin, onu yaratan da.

ben bir göçebeden ibarettim senin mevkinden uzakta

bırakmamalıydın beni, kısacık aşkını soramadım sebeb-i serapta

göz açıp kapayınca bitecekti, hatırası ise sadamda

ihanet eden yine bendim, götürmeni diledi şu aciz göçeri yanında.

yaklaşık 1,5 yıl önce yazdığım şiirimin adı.

yazan benim, sahibi zeynep.

benden ona kalacak tek miras bu şiirler sadece.