apokrif

kaynagi belirsiz anlamina gelir.

doğruluğuna güvenilmeyen söz veya yazı.katolik,ortodoks ve protestan mezheplerince kutsal kitap dışında kabul edilen metinlerin ortak adı.

kilise için incil ve 2. dereceden kabul gören kitapların dışındadır.kilise için bir bağlayıcılığı olmayan kitaplardır.

vatikan tarafından varlığı kabul edilen ancak içeriği kabul edilmeyen incillere verilen ad.

Kelime anlamı saklı olan, gizlenendir. isevilikte Apokrif, kanonik yani dini otoritelerce genel kabul görmüş metinlerin ve kitapların parçası olmayan, metinlerin doğruluğunun şüpheli olduğu durumları tanımlamak amacıyla kullanılır. Eski ve Yeni Ahit’in arasındaki 400 ila 450 yıl içinde yazılmış olan 14 arkaik kitaptır. ibranice olarak yazılmışlardır. Bazıları tarih, bazıları da hayali tarih ve efsane niteliğini taşımaktadır. Bu kitap grubu Tevrât ve Zebûr’un evrensel olarak kabul edilmiş 39 kısımıyla incil'in 27 kısmı arasındaki zaman dilimini kapsar.

Milattan önce 400 ve Milattan sonra 35 arası Apokrifa kısımlar sadece Katolik Kilisesi tarafından kabul edilirler. diğer isevilerin çoğu bunları otorite olarak kabul etmez fakat kimileri eğitsel değeri olduğunu kabul eder. Bunların sayısı ise 14 kitap, 173 bölümdür.

Protestan ve yahudilerin eski ahit kanonları aynı olduğu için apoktif kitapları da aynıdır. Ancak Ortodoks ve katolikler fazladan sahih olmadığına inandıkları başka kitaplara sahiplerdir.

Apokrif kitaplar sırasıyla, tobit, yudit, ester, bilgelik, sirak, baruk, yeremya'nın mektubu, azarya'nın duası ve üç genç adamın ezgisi, suzanna, bel ve ejderha, 1. makabeler, 2.makabeler, 3.makabeler, 1.esdras, 4.ezra, manaşşe'nin duası, 151.mezmur ve 4.makabeler'dir. apokrif kitaplar tarihsel metinler, söy­lenceler, bilgelik sözleri, dua ve ezgiler, gelecek olaylarla il­gili metinlerden oluşur.

Apokrifler coğrafi, kronolojik, tarihi hatalara sahiptirler. kanonlardan ayrılırlar. apokrifa kutsal kitap karşıtı bir takım öğretiler içerir. bu yüzden kabul edilmemektedir. bunlara örnek olarak; ölüm için dualar: 2 makabeler 12:40-46, intihar hakkı: 2 makabeler 14:41-46, zekat vererek kefaretini ödemek ve kurtuluş, tobit 4:11 sayılabilir.