anne vecizeleri

annenin ağzından çıkan ve ölümsüzleşen sözcük veya cümlelerdir. örneğin;

* fazla terletme oğlum.
* koşturma oğlum.
* eve geç gelme oğlum.
* yapma, dokunma.

bilgisayar bozulmuştur, malınızın kıymetini bilmezsiniz ki bak elalemin çocuğu oynuyor sonra kutusuna koyuyor

tartışılıyorsa ve konu babaysa;
(bkz: 30 senelik karısıyım malının yarısıyım)
(bkz: babası olmayanın anası olmaz)

şu hayatta hiçbir şey tek başına yapılmıyor. bak sizi bile bana olmadan yapamadım.
beni benden aldın be anne. bizi "bile" ha bizi "bile"..

söylenildiği an kulak asılmayan ama gün geçtikçe ve hatırlandıkça içe işleyen sözler.

Bana anne deme!
Öleyim de kurtulun benden
Seni doğuracağıma taş doğursaydım
Sen dururken ben mi gidicem ekmek almaya
Senin çocukların da aynısını sana yapar inşallah
Kızdım mı adım kızdı oluyor
Kime çektin sen bilmem ki
Evlensende kurtulsam senden
Anne sözü dinlemezsen daha çok ağlarsın böyle
Seni hiç bir zaman affetmiycem!
Alıp başımı gidicem bigün annesiz kalın da anlayın dünya kaç bucak!

''cocuğun olunca beni anlayacaksın ama geç olacak''.

-çocuğum biraz ders çalış.
-ev telefon çalar, açarsınız ve der ki: oğlum/kızım geldin mi?
-babana ne diyeceğim
-arkadaşın bize gelsin önce
-o bilgisayarın başından kalk biraz
-evin içinde koşturmayın.