ala suresi

kuran-ı kerim'in 87. suresidir.

Mekke döneminde inmiştir. 19 âyettir. Sûre, adını birinci âyette yer alan ve AllahTeâlâ’yı niteleyen “el-A’lâ” kelimesinden almıştır. A’lâ, en yüce demektir.

Yüce rabbinin adını takdis ve tenzih ederek an. ﴾1﴿ Yaratıp uygun şekil veren; ﴾2﴿ Ölçülü ve amaçlı yapan, yol gösteren; ﴾3﴿ Yeşil bitkileri çıkartan, sonra onları kapkara bitki kalıntısı haline getiren (rabbinin adını). ﴾4-5﴿ Sana okutacağız ve Allah öyle dilemedikçe unutmayacaksın. O, açık olanı da bilir, gizli olanı da. ﴾6-7﴿ Sana kolaylık ve huzurun yollarını açacağız. ﴾8﴿ O halde öğüt ver; öğüt mutlaka fayda sağlar. ﴾9﴿ Allah’tan korkan öğüt alacaktır; ﴾10﴿ Ebedî mutluluktan nasibi olmayan da ondan uzak durur. ﴾11﴿ işte en büyük ateşe girecek olan odur. ﴾12﴿ Sonra orada ne ölür ne de yaşar. ﴾13﴿ Doğrusu arınan ve rabbinin adını anıp namaz kılan kurtuluşa ermiştir. ﴾14-15﴿ Fakat siz dünya hayatını tercih ediyorsunuz. ﴾16﴿ Oysa âhiret daha hayırlı ve süreklidir. ﴾17﴿ Bunlar önceki kitaplarda, ibrâhim ve Mûsâ’nın kitaplarında da vardır. ﴾18-19﴿