akşam ebesi

çocukça bir oyun-şaka. akşam ezanı okunup hava karardığı zaman, sokakta oynayan çocuklardan birisi en yakınındakine dokunarak "-akşam ebesiii!.." diye bağırıp ondan hızla uzaklaşıp evine kaçar. adeta kendisine bir "ebe olma" virüsü bulaşmışçasına panikleyen diğer çocuk da gözüne kestirdiği bir başkasına el dokundurup tekrar onun kendisine dokunmasına izin vermeden kendi evine kaçmayı başarırsa "akşam ebesi" olmaktan kurtulur. sokakta en son kalan ebedir. Herhangi bir cezası ve yaptırımı olmamasına rağmen, çocuklar arasında "onur ve gurur" meselesidir akşam ebesi olarak sonuncu kalmamak. akşam ebesi olana alaycı gözlerle bakılır. Aslında belirli bir saatte sokakta oynayan çocukların evlerine dönmesi için faydalı bir oyundur. Ne yazık ki artık bilen ve hatta hatırlayan sayısı azalmaktadır akşam ebesini.

dışarı oyun için çıkan çocuğun günü oyunla bitirme çabalarının sonucudur.*

akşam biten bir oyun sonrası eve gitmeden önce çocukların birbirlerini son ebe yapma çabası ve hırsıyla dolu bir oyun. oyun asla bitmez ama daima işin suyu çıkar

'hadi iyi aksamlar kovalsın seni tavsanlar' diye devam eder.

en uzun cezalı oyunlardan biri ki beklede tekrar akşam olsun.

tüm oynanan oyunların finalidir. final oyunudur eve gitmeden son bir direniştir.

akşam ezanından sonra eve girmek istemeyen çocukların uydurduğu bir oyundur.

bu oyun yüzünden çok kere karanlıkta boka basılır. evde anneden bir ton laf işitilir.

gündüz oyununa yakalamaç denen çocuk oyunu. it gibi sağa sola koşturma sebebi.