idestakadestroyer

Protestan ahlakı ve kapitalizm ruhu kitabı sosyolojinin en temel eserleri aradında yer alır. Lakin ben bu kitabı okuduğumda sadece amerika ve alman toplumlarının gözlemlenmesi ve ekonomi-din ilişkisinin bu iki toplum yapısıyla özdeşleştirilmesi son derece indirgemeci gelmişti bana. Diğer dinlere mensup toplumlar son derece tembel ve ilkel, yahut etik değerleri kapitalizmle bağdaştırılamaz gibi gösterilmeye çalışılmış gibi. Sanki kapitalizmin bir dini olabilirmiş gibi.

Liderlik tipolojisi, bürokrasi ile ilgili tüm yazdıkları ve düşündükleri son derece yerinde ve güçlüyken protestan ahlakı ve kapitalizm ruhu salt pozitivizme tepki için yazılmış gereksiz bir eser olmuş fikrimce demek isterim başıma bir şey gelmiycekse:)

Beni tanıyıp da Silik yiyenlerin çoğu bir şekilde buradadır eminim. 5 10 yıllık Bir gençlik yatıyor burada nihayetinde. insan bir şekilde hatırlanmak istiyor.

t: sözlükler geçmişe yazılan mektuplardır fikrimce.

sorum yok, soranım yok
yolum yok, yordamım yok
bir çıkmaz sevdadayım, çekip vuranım yok...

görsel

sokağın başındaki dönerciye kadın bir kurye başlamış. hemen yan tarafındaki starbucks müşterilerinin araçlarını kurye ablanın motosikletinin önüne park etmiş olmaları sonucu sinirlenmiş olmalı ki kendisi, kaskını çıkarırken bir küfür bir küfür.... üstelik bağıra çağıra. içeridekiler duysun ve olay çıksın derdinde. hayır döner ustalığı yapsa ne olur sonumuz?

söylemeye dilim varmıyor ama bu nasıl bir nesil gerçekten anlayabilmek çok zor.

kanguru da yemezsin artık, yani yiyemezsin.

bu soruyu sorana hiçbir et helal değildir fikrimce.

git kedi ye bari yuh.

ben bu hisle doğdum sanırım. o kadar eski ve bilindik bir his benim için.

instagramda bir video görmüştüm. karton toplayan bir adam oğluyla binmiş metroya herkes onlara bakıyor. o bakışların altında o kadar eziliyorlar ki hiçbir yere de o turamıyorlar. 6-7 yaşlarındaki çocuk ne olduğunu nasıl olduğunu bilmediği bu duyguyla baş edemiyor ve babasının kucağında yok olmak istercesine saklanıp gizlenmek istiyor. bir çok insanın yazık deyip geçtiği o reels e ben üç gün ağlamıştım. çocuklar bu duyguları öğrenmemeli diye, en azından o yaşta.

hülasa, dünya çok acımasız bir yer.