ali ünal

adına sahip zaman gazetesi yazarı.

bugünki yazısı na buradan ulaşabilirsiniz.

kısaca yazısında
- osmanlının son döneminde yapılan demiryolu yatırımının cumhuriyetin ilk yıllarında yapılandan kat kat fazla olduğu,
- mustafa kemalin maaşının o dönem için hayal bile edilemeyecek derecede yüksek olduğu üstüne üstlük mustafa kemalin servetinin hint müslümanlarının savaştan çıkan genç cumhuriyete gönderdikleri bağışlara el koyması ile oluştuğu,
- ekonominin 1923 ten 1949 a kadar sürekli küçüldüğü,
- osmanlının son dönemlerindeki okul sayısı ve okuma oranının cumhuriyetin 1923-1938 döneminden fazla olduğunu,
- 1923-1938 yıllarının aslında cumhuriyetin altın çağı olmayıp islamın baskı altına alındığı, halkın dinden uzaklaştırıldığı, kırsal kesimin açlık ve sefalet içinde bulunmasını ancak asker-tüccar ve bürokratların zevk ve sefa ile yaşadığını,

küsüratlı sayılar ve yüzde oranları vererek anlatıyor.

***********

ali ünal; cumhuriyete, askere, mustafa kemale ve laikliğe olan bakışını anlatıyor. osmanlıya olan daha doğrusu osmanlıdaki düzene olan hayranlığını ifade ediyor. nedir bu düzen?

- dinin yönetim üzerindeki baskısı sonucu insanların allah korkusuyla terbiye edilerek tek tip haline getirildiği, sorgulamadan yaşadığı, kadınların 2. sınıf vatandaş muamelesi gördüğü, yeniliklerin şeytanın işi olduğuna inanılan bir düzen.

ali ünal bilmiyor mu; osmanlının geri kalmışlığını ve bu geri kalmışlığın en büyük nedeninin çağa ayak uydurmamakta direndiği için olduğunu, osmanlının son 100 yılında bu geri kafalılığın farkına varıp iş işten geçtikten sonra ıslahatlara yöneldiğini, 1. dünya savaşının başlamasıyla anadolunun büyük bir bölümünün işgal altında olduğunu, binbir zorlukla kazanılan milli mücadale sonunda ülkedeki erkek nüfusun (iş gücünün) büyük oranda azaldığını, bu kayıp içinde okumuş insanlarında olduğunu, mustafa kemalin ülkenin kurtuluşundaki tek çare olarak muasır medeniyetler seviyesine ulaşmanın olduğunu gördüğü, 15 yıl gibi bir sürede osmanlı enkazından yeni bir devlet yaratıldığını, yeni devletin 1929 ekonomik buhranından etkilendiğini, 2. dünya savaşı öncesi, sırası ve sonrasındaki bunalımlı yılların ekonomi politikasına darbe vurduğunu? elbette biliyor.

Ama ali ünal ın umrunda olan düşman işgalinden kurtulmanın ya da küllerinden yeni bir devlet oluşturmanın zorluğu değil. Ali ünal ın asıl ilgilendiği, arzuladığı hayalini kurduğu düzeni yıkıp yerine yeni bir düzen kuran Mustafa kemal ve onun maaşı.

*********
Ali ünal elbette herkes gibi Mustafa kemali ve onun yaptıklarını eleştirebilir. Bu onun en temel hakkı. Eleştiri yaparken objektif olduğunu keşke hissettirebilseydi. keşke sempati duyduğu ya da destekçisi olduğu siyasi görüşün, siyasetçilerin ve bu siyasetçilerin uyguladığı politikalarında bu şekilde eleştirisini yapsaydı.

- "yurtta barış dünyada barış" sözüne atıfta bulunarak füze kalkanı konusunda Amerika nın namlusu olduk diyebilseydi.
- "Siyasi ve askeri zaferler ne kadar büyük olursa olsun ekonomik zaferlerle taçlandırılamazlarsa kazanılacak başarılar yaşayamaz az zamanda söner" sözüne atıfta bulunarak ısrarla girmeye çalıştığımız Avrupa biriliğinin ana politikası olan tarımın büyük potansiyele rağmen ülkemizde yok olmak üzere olduğunu, çiftçinin köylünün tarlayı takımı satıp büyük kentlere göçtüğünü, nohudu mercimeği hatta patatesi bile ithal eder hale geldiğimizi söyleyebilseydi.
- parti gözetmeksizin iktidar sahiplerinin akrabaları ile yandaşlarının nasıl zengin olduğunun hesabını sorabilseydi.

Daha yazacak çok şey var. Ama inanın yazmaktan sıkıldım, yoruldum, iğrendim. Bu yazıyı ali ünal adına yazmış olabilirim. Ama ali ünal gibi düşünen herkes onun adının yerine kendi adını koyup öyle okusun. Lanet olsun.