aristoteles

öfke ile nefret ayrımını şöyle yapıyor:

"...
öfke, çoğu kez nefretten daha etkindir. öfkeli insanlar daha büyük bir yoğunlukla saldırıya geçerler; çünkü bu tutkunun -nefretin pekâlâ olabileceği gibi- akıl yürütme yetileriyle bir bağı yoktur. öfkede acı da vardır; bu insanın aklını kullanmasını zorlaştırır: (nefretle) düşmanlık ise acılı değildir..."

[politika, remzi kitabevi, 12. basım, 168. sayfa]