türkçe

benimsemeleri çok olan bir dildir. ancak, yine de harika bir dildir. kullandığımız kelimelerin çoğunun kökeni öztürkçe olmasa da..dilimizi sevmeliyiz. kirlenmiş duygusuna kapılmamalıyız. çünkü kelimeleri söylemesi zevktir. türkçe'yi güzel kılan sadece özgün sözcükleri değil; aynı şekilde cümle düzeni, vurguları ve günümüze kadar yetişmiş sayısız ayrıntılarıdır. türkçe'miz iletişimde, anlatımda en keskin virajları hatasız bir şekilde dönebilir kıvraklığa iyedir. dilimizi yabancılıklardan arındırabiliriz elbet. bir düşünelim, dünya nasıl bir yer hâline geliyor? bütünleşen bir yer. bu yerde arınmaktan amacımız dışakapalılık denebilir. dışakapalılık ise bütünleşen dünyada yokolmamıza yol açacaktır. rekabet değil, işbirliği ve önderlik yapmalıyız. bu yüzden edindiğimiz deneyimi başkalarının üstünde kullanmalıyız. faşizan değil; kusursuz dile en yakın türkçe'yi korumak olur bu hareketin niteliği. kelimeler popüler olur, dilde tad bırakır. biz, en tatlı kelimelerimizi ifşa etmeliyiz. dilimizi talep ettirmeliyiz. adımızı duyurmalıyız.