acta est fabula

vicdan azabı gibi bir şey.

bir çocuk kızdırır seni, tam döveceksindir "bi daha yapmıcam anne, valla billaha bir daha yapmayacam anne" diye gözünün içine bakar. Tam kapıdan içeri girecekken kapının önünde annesiyle pazarlık yaparlar ya çocuklar: "tamam anne, içeri girecem ama o terliği elinden bırak" diye ha işte öyle bir arkadaş. Herkese kullanıyor bu haylazlığını, sevimliliğini.

gider mahsustan hastalanır, yaptığın çorbayı kötülemek için hastalandığını anlarsın. gider kulis mulis yapar.

Ben böyle tiplerden her türlü aksiliği beklerim arkadaş. Tersoya yattı mı, mümkünü yok, hastayım der, aksırır, tıksırır nasıl davranacağını bilemen, hiç bilemen.

Hocaların bunu el üstünde tutmasının altında da bir şeyler sezmiştim zaar.

Lan?