the ninth gate

bir roman polanski filmi belki de en iyi tanım. ama seyirci bir türlü boşalamıyor filmin sonuna kadar; hatta o heyecan sürüyor.''bundan sonra ne olacak'' merakı. hatta ışıklandırma ve müziğe de dört dörtlük diyebilirim. ama sorun şurada bu gizem bu heyecan, bu gotik yapılar bu esrarengiz müzik, bu intiharla başlangıç ve ''ikisi arasındaki farkı bul merakı'' hani olur ya, sonuna kadar gelir de bir türlü boşalamazısnız sonunda da vazgeçersiniz. fikrimce aynen öyle olmuş film[benim açımdan]. johhny depp her zamanki gibi, beğendim.[karayip korsanları, hayalet süvari ya da from hell'de olduğu gibi][lena olin hakkında bu bakışları korkutucu da olsa bir yorumda bulunmayacağım]

şurası dikkat çekici:[sevişme sahnesi sonrası]

''
+ok, where is it

-where is what?

+dont fuck with me.

-i thought i already did.
''