sevişmek

*

"melekler sevişir sadece... insanlar değil! doğasında üreme olan hiçbir şey karşı cinsine duyduğu aşkı tenine dokunarak anlatamaz. içgüdüleri vardır insanların, hayvanlardan ayıramadığı tek özelliği olan içgüdüleri.

melekler konuşmaz. aşık olsalar bile anlatamaz ona ne kadar aşık olduğunu. söyleyemez bile aşkın ne olduğunu. kanatlarının büyüklüğü ve beyazlığı, içinin saflığı, kokusu ne de gözleri aşkı anlatabilecek kadar ilahidir. ama dokunur melek... elini uzatır ve dokunur aşık olduğunun yüzüne. ruhlar aittir birbirine aslında, sıcaklığın üşüttüğü gece için bir titreme. yansımaz olsa bile aynada yüzleri, dokunarak bilirler aşkın ne demek olduğunu...

melekler sevişir... sadece o kadar temiz ise aşk, ruhlarını paylaşan iki bedeni tek beden yapar. dokunarak anlatır milyonlarca kelimeyi bir seferde, uğruna ruhunu kovduğuna! nefes birleşir, ten birleşir, ter birleşir... ardından ayrılmaz olur birleşenler. cennete çevirir melek ona dokunduğun yeri. ciğerlerin kanar onun nefesinden, gözlerin kamaşır nefes nefese terleriniz karışırken. öpmekten korkarsın dudaklarını, saatlerce nefesini solursun bir değim mesafeden... onunla kıvranırsın gökyüzünde, bedenleriniz kadar ruhlarınız da bir olsun diye. o kadar çok seversin ki bazen meleği, gözyaşların olur aşkın, vücudundan taşar dışarı!

sevişmek gerekir biriyle... bir melekle! meleklerin ait olduğu yerde... cennette!"