amca olmak

çok garip hissiyat lan. Valla çok garip. Yani babalığa fersah fersah uzağım ama yeğen. yanlış anlaşılma olmasın da çocuğu anasına babasına bile layık görmezsin . daha küçükse bir de, sanki anasının babasının yanlış öğreteceği şeyler çocuğun ileriki hayatını etkileyecek diye dört dönersin, çocuğa herşeyin en iyisini, en güzelini öğretmeye çalışırsın. Yok sanki anası babası kötü bir şey öğretmek isteyecek de işte o öyle değil.

çocuğun babasıyla olan akrabalık derecen artık senin kardeşin, abin olmasından değil Yeğeninin babası olduğundan ileri geliyormuş gibi bir hissiyata bile kapılırsın. Böyle garip bir sahiplenme formuna girersin. zaten bu yüzdendir babasını, anasını dikkatle çocuğa ne öğretiyorlar diye incelemek.

Ama sonuçta babası bellidir, anası bellidir, amca hele de uzaksa bayramda seyranda görüşülüp eğlenilenecek akrabadır. Adam gibi iş güç olsa da memlekete dönülüp yeğenin büyümesini kaçırmamak istersin. ileride olacak amca çocuklarıyla birlikte büyümesini onlara ablalık, abilik yapmasını istersin.

Ama o işler öyle olmuyor işte. olacak gibi de görünmüyor.