mülhit

1. dinsiz, îmansız. 2. doğru yoldan çıkmış.
"onlara bâtınîler deniyor, zındıklıkla, mülhitlikle suçlanıyorlardı."
(amin maalouf - samarcande [semerkant] 38. baskı sayfa: 110)
© copyright 2005 - 2026