fabio alves da silva bilica

kuyruk sokumunda dönen bir kıl gibi,
sünnette kökten kesilmiş bir çük gibi,
gökten am yağarken düşen bir pipi misali,

her geçen gün bizlere tanrının varlığını ve kudretini ispatlar gibi,
şükretmeye sevk eden bir ibret gibi, fütursuzca,
umarsızca ve acıların çocuğu emrah gibi kimsesizce bizlere bir takım mesajlar veriyor gibi...