12 eylül 2010 devrimi

statüko ve askeri vesayetin başka bir değiş ile bir devrin kapanıp bir devrin açıldığı devrimdir. cumhuriyet kurulduğu günden bu yana asla bu cumhurun cumhuriyeti olamamış, ne kadar dönme, işbirlikçi ve bu halkın düşmanları tarafından benimsenmiş ve öyle kutsal kabul edilip, ilerleyen zamanlarda şerefsizce askeri darbeler ile bu durumu dahada perçinleştirip kendilerine verilen görevleri en iyi şekilde yapıp büyükleri tarafından yaptıklarının karşılığını misli ile almış. haysiyetsiz, karaktersiz, namussuz ve alçak'ların artık arınmaya başlandığı, devletin her kurumuna (başta tsk) sızmış olan hainlerin arındırılmaya gittiğinin resmidir. ayrıca; bu ülke'yi babasını malı sanıp ama (biraz ar diyecem ama yok ki o, onlarda, o arsızlarda) bir şekilde 'evet diyen insanlar ile aynı ülke'de yaşamaktan utanıyorum' zırzavatını bir şekilde haykırmalarına vesile olmuş, asıl onlar ile aynı ülkede yaşamakyan utanç duyulması gerektiği ortaya çıkmıştır. 12 eylül 2010 referandumu 'karanlığın en çok bastırdığı anın güneşin doğmaya en yakın olduğu an.' olarak tarihe geçmiş ve güneş yavaş yavaş 'doğudan' doğmaya yüz tutmuştur. artık darbe heveslisi her postal sahibi, yalaka ve yalayıcı deyyusu şunu o ufacak beyinlerine artık yazmalıdır. 'bu ülke hiç bir zaman babanız malı olmadı olmayacakta!' cumhuriyet'ten bu yana ve en son 'keno' nun darbesi ile gelmiş hatalar bir bir düzeltilmeye güya 'değiştirilmez' onu bırak 'teklif dahi edilemez' denileyen angarya ve ayak bağı olan durumlardan bir an önce kurtulmalı mutlu ve mesut günlere yelken açılmaktadır. bir ironi 'ya sev ya terk et!'