massive attack

*
basliklarinda 88 entry yazilmasi gercekten uzucu. bunun en az 10 katini hakeden hayatima yon veren yegane gruplardan biridir. massive attack'la tanismam genc yasimiz geregi ancak the jackal filmine rastlar. sozlukte pek begenilmese de benim cok sevdigim bir film olup hem intro hemde outro'su massive attack olmasi dolayisi ile beni kismen trip hop alemine sokmustur. gecen yillar icerisinde yasanan sorunlar ve yurtdisina cikma vesilesi, muzige vakit ayirilmayan daha dogrusu turkce muzige daha fazla onem verme yuzunden uzun bir donem kendilerinden uzak kalmisimdir, yaklasik 10 sene. gurbette insan daha fazla turkceye yoneliyor ister istemez her zaman radyolarda ingilizce dinlememizden oturu sanirim. neyse, sozlugunde etkisiyle de portishead ile birlikte yeniden dinlemeye basladim, ders calisirken dinlenmesi inanilmaz zevk veriyordu. bu sene icerisinde heligolandin cikmasiyla artik tavan yapmisti massive sevgim. oyle ki new york'a geldiklerinde iki gun ust uste konsere gittim, ekim ayinda yeniden gidecegim hem de thievery corp'la beraber.

massive attack bir yasam bicimidir. genel olarak portishead olarak depresif degil rocksal trip yasatir. ama ayni zamanda the jackal ve the matrix soundtrack olan dissolved girl sarkisi vardir ki, sanirim roads haric butun portishead sarkilarindan daha depresiftir. portishead ister istemez karsilastirilir cunku ayni sehrin iki guludur. portis elamani barrow blue lines'da massive ile calismistir portishead'i kurmadan once. iki grubun ayni anda sahneye ciktigi subat 2005, butun izleyenler altin vurus yapmisa donmustur. yine 3d organizasyonudur bu.

surulen butun albumleri icerisinde tartisilmaz en iyisi mezzanine'dir. icinde depresif, feci gaza getiren, oryantalistik esintiler barindan her sarkinin ayri guzel oldugu bir sahaserdir bu album. bu demek degilki digerleri kotu, 100th window dahil her biri ayri mukemmeldir massive albumleri. ilk iki albumu tricky ile daha hip, sonraki albumleri 3d sayesinde daha tripdir. cok onceden baska suserinda bahsettigi gibi rock'a meyil edilmistir mezzanine ile. eh bizde rock4eva kisiligimiz ile mezzanine'ni ayri bir kefeye koyuyoruz. hem massive hemde portishead plaklarina sahip olmak muthis hazdir.

grup elemanlarina gelince...tricky oncesi, 3d sonrasi olarak adlandirabilir. blue lines'da daha tifil 20 yasinda wannabe araya giren zenciler gibi soyleyen 3d, tricky'den sonra mezzanine ve 100th window ile god mode'a donmustur. aslen napoliden olan bu kardesimizinin cogu kez high durumda sarkilarini yaptigini dusunuyorum. hatta kendisi de i wanna be clean but i need to get high ile durumu ozetlemistir. bu kotu bir durum degildir kanimca cunku beatles bile en guzel sarkilari lsd esliginde yapan gruptu sonucta muzigin getirdigi bir sonuctur birtakim otlarin kimyasallarin kullanimi. ayrica 3d hasta napoli taraftaridir. aslinda hic grubun parcasi olmayan ama isbirligini bitiren tricky'nin gidise gruba bence hayirli olmustur. tabii, grubun hardcore dj'i mushroom'un mezzanine sonrasi ayrilisi kotu olmustur bence. o eski videolari gorunce youtube'da, adamin yetenegi feci goze carpiyor, o da tricky gibi dusunmus olacak ki, 3d dominantligini kabullenmemis gorunmuyor. daddy g, aslinda hic ayrilmamis ama kizini yetistirmek uzere 100th windowda yer almamistir. daddy g'nin vokali dinleyene orgazm yasatir. kuruldugundan bu yana bir cok kez guest vocal kullanmalari harika bir olay olmus fakat konserlere birlikte verememeleri yuzunden bizleri uzen bir durum olmustur. en son hope sandaval'in sesinden paradise circus dinleyeyemek ve liz fraserin olmayisi konserlerin buyuk eksikligi olmustur.

hakkinda daha sayfalarca yazi yazilabilecek olan, bir muzigi yaratan dinleyeni baska boyuta sokup, dinleyemenin cok sey kaybettigi kanimca floyd ve zep'den bayragi devralmis en muhtesem ingiliz grubudur.