sinan cemgil

vatansever geçinipte amerikan emperyalizminin kuyrukçuluğunu yapan çakalların pek sevmediği onlarca devrimciden sadece birisi.onun hiçbir sorunu sıkıntısı yoktu.ailesi varlıklı bir aileydi.yani isteseydi bir milyoner olurdu ve tabiri caizse paranın amına kordu.onu kötüleyen çakallar gibi vatan satıcılığı yapmadı.amerikan emperyalizminin kuyruğuna takılıp halka kurşun sıkmadı.iyi bir nişancıydı.isteseydi nurhak dağında kendisini kuşatan askerlerden bikaç tanesini tabiri caizse eşek cennetine yollayabilirdi.ama yapmadı.kendisini savunmak için kurşun sıktı askerlere ve öldürmeyi hedeflemedi.bu yüzden öldürüldü.buna rağmen amerikan emperyalizminden medet uman çakalların ''eğer vatanını sevseydi askerlere kurşun sıkmazdı''şeklindeki iftiralarına maruz kalmaktadır.

sözü fazla uzatmayayım.sinan cemgil'in cenazelerini almak için adıyaman'ın gölbaşı ilçesine gelen nazife cemgil şunları söylemiştir;
"Bu oğlum Sinan... Bunlar da onun arkadaşları (Kadir ve Alpaslan), kardeşleri.... Onlar da oğullarım... Bu çocuklar, bu oğullar; bu ülkeyi, halkı, sizleri sevdiler. Başka bir istekleri yoktu. Her biri birer dehaydı. Her biri üstün zekalı birer güzel insandı. Dileselerdi, düzenin adamları olsalardı, şimdi burada cansız yatmazlardı. Birer milyoner olurlardı. Ama onlar, halkı, sizleri sevdiler. Sizin sorunlarınızı omuzladılar. Size yalan söylüyorlar. Onlar eşkiya değildi."

Babası Adnan Cemgil ise, oradaki köylülere şu sözleri söyleyecekti:

"Ben varlıklı bir aileden geliyorum. Öğretmenim. Ekonomik durumum oldukça iyi. Oğlumu en iyi şekilde yetiştirdim. En iyi okullarda okuttum. Ülkenin en güzide üniversitesi ODTÜ'de okuyordu. Hiçbir şeye ihtiyacı yoktu. Ölmese yüksek mühendis çıkacak ve o da varlıklı bir hayat yaşayacaktı. Fakat o sizin iyiliğiniz için öldü. Bunu bilesiniz diye söylüyorum."