affetmek

kişinin saflığının veya kendini kandırmasının değil, büyüklüğünün bir getirisi olan affetmek insanın kendi içinde halledeceği bir durumdur, ki çoğu zaman karşı tarafın özür dilemesi sadece "sözde" affetme sürecini kısaltır. bir insanı *** ondan vazgeçemeyeceğini düşünerek bağışlayıp da tekrar hayatına buyur etmek, affetme affedersen bir daha yapar düşüncesini bir nevi destekler; ama karşı tarafın illa da haberinin olması gerekmeyen affedilmiş olmak affeden insanın sadece sırtındaki yükü azaltır. o kendi kendine hala affedilmediğini düşünüp, zaman zaman "orada burada karşılaşırsam ne yaparım" düşüncesine gark olurken (tam tersine umurunda da olmayabilir tabi), onu sıradan insan sınıfına koydurur.