beşiktaş

herkes q7'den bahsediyor, guti'den bahsediyor. toraman diyoruz yıllardır deli ibo diyoruz.

aslında bunları dememiz çok gereksiz.

formalarının üstünde iki mükemmel renk bir araya geldiği sürece hiç kimse birbirinden ayrılamaz ki. siyahla beyazın aşkı işte... zaten hep deriz ya zt kutuplar birbirini çeker diye. işte o sözün tam karşılığı var o formanın üzerinde.

deli ibo'nun bir deparı, bir bakışı, şifo'nun bir çalımı, nihat'ın, ilhan'ın golleri... pascal'ın bir şekilde hep gülümsetmesi, fevzi'nin yaptığı hatanın sonucunda gerçekten o hatayı umursayarak ağlatması, ahmet dursun'un kimi golünde havalara zıplatması hem de televizyon maçında bir maçın özetini belki 5. defa izlerken... bunlarla büyüdüm ben. isimlerini hatırlıyorsam saygımdan, yoksa izlerken beşiktaş'tı onların herbiri benim için. milli takımın formasında bile farklı görebilirdim onlar. ama siyah ve beyazın birleştiği noktada sadece beşiktaştı onların herbiri.

şimdi q7'yi istiyoruz ya... o da forma için. sahada bu adamın diğer takımdaşlarından bir farkı olmayacak, o da beşiktaş olacak sadece. ama içindeki ne kadar başarılı olabilirse, ne kadar o formayla bütünleşip beşiktaş olabilirse o kadar başarılı olacak o forma. siyahla beyaz o kadar mutlu olacak. derler ya hani "forman için oyna" diye, formanın da bir canı var. onu mutlu etmek için oyna. oyna beşiktaş.