cem adrian

kesinlikle sanatçıdır. eğitilmesi gereklidir,kararsızdır zarttır zurttur ama, kendine özgü sesiyle, sesleriyle nerde duyarsanız duyun bir parçanın cem adrian tarafından söylendiğini anlarsınız. bu önemli bir noktadır bana göre. yeni albümünde bulunan nereye gidiyorsun adlı parçayı öyle fena yapmıştır ki insanın o " ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş.." diye haykırırken gerçekten eli makasına gider bir avucunda saçları ramak kalır aylardır uzattığı saçlarını kesmesine.. summertime ı söylerken "yok artık bu adamın ne enstrümana ne müziğe ihtiyacı yok en fazla bir piano ile kaydetsin şarkılarını adamın sesi herşey oluyor bu insan olamaz" dedirtir. yalnız da ayağa kalkabilirim parçasında umutsuzca kendinize yalan söylerken bulursunuz kendinizi..
kısacası cem adrian mazoşist hazzın müzik tanımıdır. acıtan, parçalayan ama aynı anda haz veren birçok sanatçı var.ama bu adam bir başka gerçekten.sadece dinlerken sürmüyor o acı.dinledikten sonra hem uzun saatler boyu dinleme isteği yaratıyor bağımlılık yapıyor hem de korkutuyor verdiği duyguların gücünden. televizyonda canlı performansını izleyip, mahvolup, tabiri caizse ağzına sıçılıp, program bittikten sonra saatlerce dipten çıkamamanıza yol açıyor.konserde canlı canlı dinlerken başka bir dünyaya salıyor sizi. alkolle ve canınız sıkkınken özellikle de yalnız hissederken dinlemeyiniz. akıl sağlığına zararlıdır kendisi..saçlarınızı seviyorsanız hele..
ama şunu belirtmeden de geçemeyeceğim ki; popüler olmamalı kesinlikle. çünkü popüler olan satış kaygısı güder ve kalitesinden ödün verir.o, bu sade, bu yalnızca bir grup insan tarafından dinlenen halini kaybetmesin.umarım..