gentle iron

anemi tedavisinde kullanilan, solgar firmasina ait bir ilactir kendileri. yaklasik olarak 10 senedir et yemedigimden hayatimin bir parcasi olmus bir ilactir ayrica. hemen, 'vay! nasil et yemezsin serefsiz!' diye girme lafa, beni de girdirtme bir yerlere. yiyeni elestirmem, beni elestireni doverim, tercih meselesi. ha, bu da seni tatmin etmediyse sunu al: sana ne!

basligimiza donersek; bu 'nazik' ilaca gelene kadar, ne ferplex'ler, ne maltofer'ler, ne jectofer'ler, ne tardyferon'lar, ne ferrum forte'ler gecti elimden, bazilari da munasip bir yerimden, igne olarak. tip bilimi kabaca dodex diyormus o ignelere. ben kibarca kazik diyorum. gun geldi, kasik kasik bebe proteinleri yedim. lapa desem, dupeduz lapaya hakaret be! en sonunda otomatige bagladim. diger suruplar gibi kan goruntusunde ve tadinda degil en azindan, yandan yemis vampir gibi dolanmiyorum ortaliklarda artik. iciyorum, vicdanim rahat yasiyorum ama sunu da soylemeden gecemeyecegim sozluk: lanet olsun icimdeki hayvan sevgisine!