epitaph

Bir king crimson şarkısı. yüreği dağlayan,geceleri kusturan ve suratınımı solduran.

The wall on which the prophets wrote

Is cracking at the seams.

Upon the instruments if death

The sunlight brightly gleams.

When every man is torn apart

With nightmares and with dreams,

Will no one lay the laurel wreath

As silence drowns the screams.

Between the iron gates of fate,

The seeds of time were sown,

And watered by the deeds of those

Who know and who are known;

Knowledge is a deadly friend

When no one sets the rules.

The fate of all mankind I see

Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.

As I crawl a cracked and broken path

If we make it we can all sit back

and laugh.

But I fear tomorrow Ill be crying,

Yes I fear tomorrow Ill be crying.

Peygamberlerin üstüne yazdığı duvar

Damarlarından çatlıyor

Ölümün enstrümanları üzerine

Güneş parlak ışınlarını yayıyor

Tüm insanlar parçalara ayrıldığında

Kabuslarla ve rüyalarla

Kimse çelenklerle yatmayacak

Sessizlik çığlıkları boğduğunda

Kaderin demir kapıları arasında

Zamanın tohumları ekilecek

Ve bunların hareketleriyle sulanacak

Kim biliyor ve kim biliniyor

Bilgi ölümcül bir arkadaş

Görüyorum,insanlığın kaderi

Aptalların elinde

Kargaşa benim mezarım olacak

Çatlamış ve kırılmış bir yolda sürünürken

Eğer yapabilirsek,hepimiz arkamıza yaslanıp gülebiliriz

Ama korkarım ben yarın ağlıyor olacağım

Ama korkarım ben yarın ağlıyor olacağım