cemal hünal

musevi bir vatandaşımız imiş galiba kökeninde. biliyorsunuz yahudilik anneden çocuğa geçer.

"- Bildiğim kadarıyla anneniz Musevi. Bu yüzden mi cesaretten bahsettiniz?
- Evet.

- Hiç zorluk yaşandı mı bu anlamda?
- Ben şahsen yaşamadım ama onların çok zorluklar yaşadıklarını biliyorum. Benim babamın ailesi Rum Arnavut. Evlenmeden önce anneler babalar zaten ahbap, fakat evliliğe tabii ki karşılar. Annem babamla çıkmaya başladığı zaman, babası iki sene masaya oturtmamış onu mesela, beraber yemek yememişler. Ama ben işin bu kısmına hiç şahit olmadım. Yaşadıkları maddi manevi zorlukları bize yansıtmadılar. En azından büyürken hiç böyle hikayeler duymadım...

- Annenin ya da babanın kültürü, dini... Hangisi ilginizi çekti daha çok?
- iki kültürle de büyüdüm ben. Çünkü babamın da annemin de çok farklı konularda kütüphaneleri vardı. Dışarıda koşturamayan bir çocuk olarak evde kitaplarla çok fazla vakit geçiriyordum zaten....
"

http://www.sekerclub.com/...3eb8fd99fea8e73a0&

bi de biraz "tuhaf" bir çocukmuş doğrusu ya da çok şımarık mı desek, aynı röportajdan:

"Yalnız olmanın acısını böyle mi çıkarıyordunuz acaba?
- Sanırım benim için her şey deneylerden ibaretti. ilkokula girdiğim ilk günü hatırlıyorum... Annem gitmişti, ben koridorda tek başıma duruyordum, insanları inceliyordum ve koridordan koşarak gelen, hiç tanımadığım bir çocuğa çelme taktım.

- iğrençmişsiniz!
- Evet. Fizik deneyi işte.

- Pardon ama neyi denediniz?
- Ne olacak diye baktım! Takla attı, kafasını kalorifere çarptı. Çok berbat bir çocuktum gerçekten, çok fazla yaramazdım. Pek bir şey de değişmedi aslında... Asi dizisinde birlikte çalıştığımız arkadaşlarıma da çok sorun çıkardım, onları bir odaya kilitlemişliğim bile vardır."